İtalyan Pipoculuğunun İki Okulu: Pesaro ve Como

İtalyan pipoculuğu, savaş sonrasında tek bir merkezde değil, birbirinden yüzlerce kilometre uzaktaki iki ayrı çekirdekte olgunlaştı. Bunlardan biri Adriyatik kıyısındaki Pesaro, öbürü Milano'nun kuzeyinde Como, Cantù, Cucciago ve Varese'yi kapsayan Lombardiya hattıdır. Marka adları arasındaki akrabalıkları çözmek, çoğu zaman hangi markanın bu iki çekirdekten hangisine bağlandığını bilmeye bakar.

Pesaro: Ustadan Ustaya

Pesaro'da 1960'lı ve 1970'li yıllarda birbirini tanıyan küçük atölyeler kuruldu; bölgenin markaları büyük ölçüde bu atölyelerden ayrılanların elinde doğdu. Ağın merkezindeki isim Giancarlo Guidi'dir. Guidi bir süre amatör olarak pipo yaptıktan sonra 1972'de Mastro de Paja atölyesini kurdu; ortağı Giannino Spadoni ile yolları 1981'de ayrılınca atölyeden çıktı ve ertesi yıl Ser Jacopo'yu kurdu. Guidi'nin yanında yetişen Bruto Sordini de 1981'de onunla birlikte ayrıldı; sonraki yıllarda Don Carlos adıyla anılacaktı. Il Ceppo'yu kuran Giorgio Imperatori ise Guidi'yi Pesaro'nun en erken yıllarından tanıyordu; markanın üretimi 1970'lerin sonunda başlar. Rinaldo ve L'Anatra gibi sonradan doğan adlar da aynı akrabalık ağının uzantılarıdır.

Bölgenin üslubu neoklasik sayılır. Kalıp değil, orantı yenilenir: billiard ya da bulldog gibi yerleşik İngiliz şekilleri tanınabilir kalır, ancak boyun ile hazne arasındaki geçişler, duruş ve hacim dengesi elden geçirilir. Kesim sırasında briardaki damarın (grain) yönünün gözetilmesi de bölgeye mal edilen bir alışkanlıktır.