Jopp (Uwe Jopp)

Jopp, Alman pipo ustası Uwe Jopp'un tek başına yürüttüğü atölyenin adıdır. Dresden ile Freiberg arasındaki Dorfhain köyünde çalışan Jopp, pipo yapımına mesleğinin ortasında başlamış; inşaat mühendisliğinden getirdiği hesap alışkanlığını, duman kanalının nasıl delineceği sorusuna yoğunlaştırarak kendine özgü bir imza geliştirmiştir.

Mühendislikten atölyeye

Jopp, Saksonya doğumludur ve kariyerinin ilk yıllarını inşaat mühendisi olarak yapı tasarımı ve şantiye işleriyle geçirmiştir. Doğum yılı için kaynaklar farklı tarihler verdiğinden burada yazılmamıştır. Boş vakitlerinde tuttuğu ahşap tornacılığı onu pipoya yaklaştırmış; kayıtlara göre ilk pipolarını 2003'te yapmıştır. Bu ilk dönemde biçimleri, içme davranışını ve delik geometrisini kendi başına çözümlemiş, freehand anlayışıyla serbest gövdeler denemiştir.

Kavisli delik: Bogenbohrung

Klasik yöntemde duman kanalı düz bir hat olarak delinir; bu da güçlü kavisli (bent) gövdelerde ya kanalın kısalmasına ya da açının bozulmasına yol açar. Jopp, daha ilk yıllardan başlayarak bükülebilir matkap uçlarıyla kanalın sapın kavisini izlemesini denemiş, zamanla bu yöntemi atölyesinin ayırt edici işi hâline getirmiştir. Almancada Bogenbohrung diye anılan teknik, dumanın ahşap içinde daha uzun bir yol katetmesini sağlar; ustanın anlatımına göre bu, dumanın ağıza daha serin ulaşmasına yardımcı olur. Uygulamanın ayrıntılarını kendine saklamıştır.

Bu teknik, gövde tasarımında da elini serbest bırakmıştır: kanal kavisi izleyebildiği için sap ve gövde, düz delme zorunluluğunun dayattığı sınırlar olmadan biçimlendirilebilir. Pipedia'nın aktardığına göre ustanın Flowfish ve Saxonian Cobra adlarını taşıyan kendi şekilleri de bu serbestliğe dayanır; bu adlar bağımsız kaynaklarda doğrulanamamıştır.

Malzeme, damga ve ölçek

Bütün Jopp pipoları elden seçilmiş briyar kütüklerden, ustanın kendi elinden çıkar; makineye bırakılan bir seri üretim aşaması yoktur. Ağızlıklar genellikle ebonit veya cumberland çubuktan elde işlenir. Tek kişilik atölye olduğu için yıllık üretim sınırlı sayıda kalır.

Pipolar kaliteye göre derecelendirilir. Pipedia'nın aktardığı sıralama, en alttan yukarıya doğru "Hand Made" damgası, ardından iki, üç, dört ve beş elmas, en üstte de taçlı beş elmas biçimindedir. Bu damgalar hem briyarın damarına hem de işçiliğin kusursuzluğuna bakılarak verilir.

Atölyenin çalışma biçimi, Rainer Barbi sonrasında Almanya'da sürdürülen yüksek sınıf pipo anlayışıyla aynı çizgide görülür: yılda az sayıda pipo, tek elden çıkan işçilik ve biçimden önce iç mekaniği düşünen bir yaklaşım.