Paolo Becker
Paolo Becker, Roma'da babası Fritz Becker ile birlikte kurduğu ve 1979'dan itibaren soyadını taşıyan el yapımı pipo markasının adıdır. Baba oğul atölyesi, İtalyan pipoculuğunun büyük üretim evlerinden bambaşka bir ölçekte çalıştı: üretim hiçbir dönemde fabrika düzeyine çıkmadı, her parça baştan sona aynı elden geçti ve marka tek bir ekolün içine yerleştirilemedi. Paolo Becker Aralık 2014'te öldü; atölyeyi oğlu Federico Becker sürdürmektedir.
Fritz Becker
Markanın kurucusu Fritz Becker, Viyana'da Yahudi bir ailenin çocuğu olarak doğdu ve 1930'ların sonunda Avusturya'dan ayrılmak zorunda kaldı. Savaş bittikten sonra Roma'ya yerleşti, 1991'deki ölümüne kadar da bu şehirde yaşadı. Birkaç dil bilen Becker'ın savaş yıllarında İngiliz istihbaratına çevirmenlik yaptığı ve sonradan Dünya Yahudi Kongresi'ni Vatikan nezdinde temsil ettiği aktarılır; her iki bilgi de tek bir anlatıya dayanır.
Asıl uğraşı resim ve heykel olan Becker, pipo yapımına kullandığı pipoları elden geçirme alışkanlığının ardından girişti. İlk denemeler, Roma'da resim atölyesi olarak da kullandığı çatı katında ortaya çıktı.
Markanın kuruluşu
Paolo Becker 1974'te babasının çalışmalarına düzenli katılmaya başladı. Kayıtlara göre ikilinin ilk düzenli üretimi, Roma'nın köklü tütüncülerinden Carmignani için "Carmignani – Hand Made" damgasıyla yapıldı; Becker adı pipolara ancak 1979'da vuruldu ve markanın başlangıcı bu tarih sayılır. Üretimin büyük bölümü 1980'lerden itibaren Birleşik Devletler'e gitti.
Kayıtlara göre 1989'da Paolo Becker, Carmignani'yi yöneten Giorgio Musicò ile birlikte Roma'da hem dükkân hem atölye olarak çalışan ortak bir mekân açtı. Buradan doğan Becker & Musicò dizisi, ölçülü boyutlu ve süssüz İngiliz klasiklerine yakın pipolardan oluşuyordu; Paolo Becker bu hatta Musicò'nun oğlu Massimo ile çalıştı. Becker & Musicò üretimi sonradan durdu.
Dereceler, malzeme ve biçim
Derecelendirme oyun kâğıdı adlarıyla kurulur: sinek (clubs) ve kupa (hearts) dizilerinde iki, üç ve dört basamakları sıralanır, en üstte Royal Flush damgası bulunur. Üst basamaklar hem damar niteliği hem de biçimin karmaşıklığı bakımından ayrılır.
Gövdelerde Güney İtalya'nın Kalabriya bölgesinden gelen plato funda kökü (briyar) kullanıldı. Paolo Becker ayrıca morta, kocayemiş ve kiraz ağacıyla çalıştı; ağızlıklarda akrilik ve ebonit (vulcanite), süslemede şimşir ile gümüş tercih etti. Yüzeyde kumlama ve düz işlemin ikisi de görülür.
Becker imzası, tek bir ekole yerleştirilemeyen atölyelerden sayılır. Aynı damganın altında bir uçta İngiliz klasiklerine yakın ölçülü biçimler, öbür uçta üst derecelerde Danimarka okulunu andıran asimetrik kurgular bulunur; İtalyan neoklasik geleneği de bu aralığın içindedir.
Süreklilik
Fritz Becker'in sağlığında çıkan pipolar tek bir isme bağlanamaz: 1970'li ve 1980'li yılların parçalarında baba ile oğulun eli birlikte çalışmıştır. 1991'den sonra bir piponun bütün aşamaları Paolo Becker'in elinden geçti. Bu ölçek ve çalışma düzeni, markayı katalog üretimi yapan evlerden ayırıp artisan pipo tanımının içine yerleştirir. Atölyenin Federico Becker'e geçmesiyle Becker adı üçüncü kuşağa ulaşmıştır.