Tütün Nemi ve İçim Öncesi Kurutma

Tütün nemi, pipo içiminin kalitesini belirleyen en temel etkenlerden biridir. Aynı harman, nem oranına göre bambaşka sonuçlar verir: fazla nemli tütün zor yanar, sürekli yeniden yakmak gerektirir ve haznede buharlı, ağır bir duman üretir; aşırı kuru tütün ise hızlı ve sıcak yanarak aromasının önemli bir kısmını yitirir. Fabrika paketli tütünlerin çoğu, taşıma ve bekleme sırasında kurumaması için içim düzeyinin üzerinde bir nemle satışa sunulduğundan, deneyimli içiciler doldurmadan önce tütünü bir süre kurutmayı alışkanlık hâline getirmiştir. Nemi doğru yönetmek, yaygın acemi hatalarının başında gelen "ıslak tütünle boğuşma" sorununu büyük ölçüde ortadan kaldırır.

İdeal nem ve tutam testi

Kaynaklar, içim için ideal nem oranını genellikle ağırlıkça %12-15 dolayında verir; daha kurusunu tercih eden içiciler bulunduğu gibi, %18'e kadar çıkan değerleri kabul edilebilir sayan görüşler de vardır. Kesin rakam kişisel tercihe ve harmanın türüne göre değiştiğinden, evde nem ölçmeye çalışmak yerine "tutam testi" olarak bilinen pratik yöntem kullanılır: bir tutam tütün baş ve işaret parmağı arasında hafifçe sıkılır, sonra bırakılır.

İçim öncesi kurutma

Kurutma için tütün, düz bir tabağa veya temiz bir kâğıda ince bir tabaka hâlinde yayılır ve oda koşullarında bekletilir. Yaygın öneri 15-30 dakikadır; süre tütünün başlangıç nemine, kesimine ve ortamın havasına göre uzayıp kısalabilir. Doğrudan güneş ışığı, kalorifer üstü veya fırın gibi ısı kaynakları uçucu aroma bileşenlerini kaçırdığından önerilmez; amaç suyu yavaşça uçurmak, aromayı korumaktır.

Aromatik harmanlar bu konuda ayrı değerlendirilir. Sos ve aromalandırma sürecinde kullanılan propilen glikol gibi nem tutucular (humectant) buharlaşmadığından, yoğun soslu tütünler ne kadar bekletilirse bekletilsin hiçbir zaman tam olarak kurumaz; bu nedenle çoğu zaman daha uzun kurutma süresi gerektirir. Fazla nemli tütünün ürettiği buharlı dumanın dil ısırması (tongue bite) riskini artırdığı kabul edilir; kurutma bu açıdan da işe yarar.

Aşırı kuru tütünü toparlama

Ağzı açık unutulmuş bir kutu tütün genellikle kurtarılabilir. Temel ilke, suyu tütüne doğrudan değil, havadan ve yavaşça vermektir:

• Nemli bez yöntemi: Tütün geniş bir kaba konur, üzeri tütüne değmeyecek biçimde nemli bir bez veya kâğıt havluyla örtülür; birkaç saatte bir karıştırılarak kontrol edilir.

• Püskürtme: Yayılmış tütünün üzerine damıtılmış su çok ince bir sis hâlinde sıkılır. Musluk suyu, içindeki klor ve mineraller tada yansıyabileceğinden tercih edilmez.

• Pişmiş toprak (terracotta) disk: Suda bekletilmiş disk, kapalı kapta tütünün yanına (temas etmeden) konur ve nemi yavaşça yayar.

Aceleyle fazla su vermek, tütünü küf riskiyle karşı karşıya bırakır; azar azar ilerlemek esastır. Yine de uzun süre aşırı kurumuş bir tütünün, yeniden nemlendirilse bile kaybettiği uçucu aromaların tamamını geri kazanamayacağı kabul edilir. Bu yüzden kalıcı çözüm, tütünü baştan doğru koşullarda tutmaktır; bu konunun ayrıntısı pipo tütünü saklama maddesinde ele alınır.