Latakia

Latakia, pipo tütünleri arasında en karakteristik olanlardan biridir. Adını Suriye'nin liman kenti Lazkiye'den (Latakia) alır. Sıradan bir tütün cinsi değil, özel bir işleme yönteminin ürünüdür: küçük yapraklı şark tütünleri önce güneşte kurutulur, ardından kapalı mekânlarda aromatik odun ve çalıların (maki bitkileri, çam, meşe türleri) dumanıyla haftalarca tütsülenir. Sonuç, neredeyse siyah renkte, yoğun isli kokulu bir yapraktır.

Tadı ve kokusu

Latakia'nın karakterini tarif etmek için en sık kullanılan kelimeler şunlardır: is, deri, katran, baharat ve odun dumanı. Kokusu kimilerine göre "kamp ateşini", kimilerine göre "eski bir deri koltuğu" andırır. Bu yoğunluğuna rağmen içimi şaşırtıcı derecede yumuşak ve serindir; nikotin gücü orta düzeydedir.

Suriye ve Kıbrıs Latakia'sı

Geleneksel olarak iki köken anılır:

• Suriye Latakia'sı: Orijinal üretim bölgesi. Daha yumuşak, şaraba benzetilen kompleks bir karaktere sahip olduğu söylenir. Hammadde ve üretim sıkıntıları nedeniyle uzun yıllardır piyasada çok az bulunur.

• Kıbrıs Latakia'sı: Günümüz harmanlarının neredeyse tamamında kullanılan köken. Daha yoğun isli ve daha kararlı bir profil sunar.

Kullanımı

Latakia neredeyse hiçbir zaman tek başına içilmez; baskın karakteri nedeniyle bir baharat ve renk bileşeni olarak kullanılır. İngiliz harmanlarının tanımlayıcı unsurudur: küçük bir oran (%5–10) harmana derinlik katarken, %40–50'ye varan oranlar "Latakia bombası" denilen yoğun, isli harmanları ortaya çıkarır. Virginia ve şark tütünleriyle kurduğu denge, pipo dünyasının en klasik tat üçgenlerinden birini oluşturur.