Askwith Pipes

Askwith Pipes is het handgemaakte pijpenatelier dat Chris Askwith alleen runt in de stad Plymouth, in het zuidwesten van Engeland. Het merk produceert sinds 2007 en wordt beschouwd als een van de voorbeelden van de eenmansateliers die eind jaren 2000 in Groot-Brittannië weer aan kracht wonnen.

Vormtaal

Tegenover de vormtraditie die de Britse pijpenmakerij overheerst, is Askwiths houding flexibel. Bekende vormen uit de eilandschool, zoals billiard of bulldog, komen in zijn ontwerpen voor; maar kopshoogte, steeldikte en oppervlakteafwerking worden vaak in gemeten mate verschoven. Deze houding wordt eerder in verband gebracht met de vrije interpretatie van hedendaagse Amerikaanse meesters dan met Engelse ateliers. Zandstralen en gladde politoer zijn twee afwerkingen die in de productie ongeveer even vaak worden gebruikt.

De kleurkeuze van de pijpenstelen is het snelst herkenbare kenmerk van het merk. Volgens de meester zelf waren de levendige, soms opvallende polyesterkleuren geen vooraf geplande keuze, maar het gevolg van een brede kleurenkaart met stalen die hem in handen kwam; na verloop van tijd is dit het handelsmerk van het merk geworden.

Van zilverbewerking naar de pijpenwerkbank

Askwiths eerste vak was zilverbewerking. Volgens zijn eigen verhaal begon hij in 2006 pijp te roken, richtte hij zich daarna op het schoonmaken en herstellen van tweedehands pijpen, en ontdekte hij dat het gereedschap dat hij voor het zilversmeden had aangeschaft, ook voor dit werk geschikt was. Zijn overstap van herstellen naar produceren werd volgens de overlevering mogelijk gemaakt door zijn deelname aan de bijeenkomsten van de South West Pipe Club in 2007; in diezelfde kring maakte hij kennis met de in Cornwall wonende Amerikaanse meester Paul Hubartt. Naar verluidt werden de eerste tien of zo Askwith-pijpen op Hubartts werkbank gemaakt, met diens machines, en werd de opbrengst van de verkoop besteed aan de uitrusting van zijn eigen atelier. De technische uitwisseling met Hubartts merk Larrysson Pipes is ook in latere jaren blijven bestaan. De bron van deze bijzonderheden is de eigen verklaring van de meester; ze berust niet op een onafhankelijk document.

Materiaal en vervaardiging

Naast briar is het tweede kopmateriaal dat regelmatig in het atelier wordt bewerkt morta, oftewel eik die duizenden jaren in een moeras heeft gelegen en half versteend is. Askwith wordt voorgesteld als een van de weinige Engelse meesters die dit materiaal niet af en toe, maar structureel gebruiken. Volgens de eigen opgave van de fabrikant worden er ook koppen gemaakt van aardbeiboom en olijfhout, en wordt het rookkanaal met een diameter van 4 millimeter geboord; deze twee gegevens zijn niet in een onafhankelijke bron bevestigd.

De pijpenstelen worden met de hand gesneden uit polyester, lucite, eboniet, cumberland en hoorn. Het kanaal wordt ruim gehouden en wordt breder waar het bij het beethouden platter wordt. De overgang tussen kop en steel wordt meestal opgebouwd op een delrin-tap; omdat dit de briar niet belast bij het los- en vastmaken, is dit een oplossing die in hedendaagse ateliers de voorkeur geniet. Op de dunne siernagels van de steel worden exotisch hout en verschillende metalen gebruikt.

De pijpen worden gestempeld met de achternaam van de meester. Volgens de meester zelf wordt er in de steel bovendien een zilveren Askwith-logo ingelegd; deze bijzonderheid koppelt het merk rechtstreeks aan zijn wortels in de zilverbewerking.