Bacchiega (Giacomo Bacchiega)

Bacchiega, İtalyan yapımcı Giacomo Bacchiega'nın pipolarında kullandığı addır. Bacchiega'nın ticari bir atölyesi yoktur; pipoyu sipariş için değil, kendi tezgâhında sürdürdüğü bir uğraş olarak yapar. Bu tür yapımcılar için kullanılan "özel yapımcı" tanımı, işi bir geçim kapısı değil kişisel bir uğraş olarak sürdüren, ürününü de dar bir çevrenin dışına taşımayan kimseleri anlatır. Bacchiega camiada yapımcılığından çok koleksiyonculuğu ve meraklı takipçiliğiyle anılır; ilgisini Castello, Baldi ve Danimarka okulundan gelen ustaların işlerinde yoğunlaştırdığı kaydedilir.

Lombardiya çerçevesi

Bacchiega'yı yerli yerine oturtan asıl bağlam, adının anıldığı coğrafyadır. Lombardiya'nın kuzeyi yirminci yüzyıl boyunca İtalyan pipoculuğunun ağırlık merkezlerinden biri oldu; Varese çevresi ve Como iline bağlı Cantù, ülkenin en tanınmış atölyelerini çıkaran iki odak sayılır. Cantù bu haritada ayrı bir yer tutar. Kasaba pipodan önce mobilya ve ahşap işçiliğiyle tanınıyordu; el aleti kullanmayı bilen bir zanaatkâr birikimi, pipo atölyeciliğinin buraya tutunmasını kolaylaştıran zemin sayılır. Castello 1947'de Carlo Scotti tarafından bu kasabada kuruldu ve savaş sonrasında İtalyan el yapımı piposunun ölçütlerini belirleyen atölyelerden biri kabul edildi. Bacchiega'nın Castello'ya duyduğu yakınlık da çoğunlukla bu kasaba üzerinden anlatılır; ailesinin bir kolunun 1930'da İsviçre sınırına yakın dağlık kesimden Cantù'ya yerleştiği belirtilir. Bölgenin üretim geleneğinin genel çerçevesi için İtalyan el yapımı piposunun kısa tarihi maddesine bakılabilir.

Kendi anlatımına dayanan bilgiler

Yapımcının kişisel geçmişine ilişkin bilgiler tek bir kaynağa, Bacchiega'nın kendi aktardıklarına dayanır. Bu anlatıma göre Milano doğumludur ve bugün Milano ile Varese illerinin buluştuğu kesimde, Ticino vadisindeki küçük bir yerleşimde yaşar. Pipo yapımı asıl işi değildir: havacılık alanında mühendis olarak çalıştığı, tezgâh başına boş zamanlarında geçtiği belirtilir. Yapıma 2008'de, yirmi iki yaşındayken başladığı; ilerleyen yıllarda yalnızca yapımla yetinmeyip koleksiyona ve tütün tadımına da yöneldiği kaydedilir. Bu ifadelerden hiçbiri bağımsız bir kayıtla karşılaştırılabilmiş değildir; hepsi aynı anlatının parçası olarak okunmalıdır.

Kayıtların durumu

Bacchiega üzerine erişilebilir belge yok denecek kadar azdır. Elde bulunan tek derli toplu kayıt eksik kalmıştır: erken dönem yapımcılığı, etkilendiği ustalar ve olgunluk dönemi için ayrılan bölümler doldurulmamıştır. Bu nedenle üslubu, yıllık kaç pipo çıkardığı veya pipolarına vurduğu damga biçimi hakkında bugün sağlıklı bir değerlendirme yapılamaz. Kayıtlardan çıkan tek tutarlı izlenim, bir marka kurma amacının bulunmadığı; pipoya yapım, koleksiyon ve belgeleme yönleriyle birlikte yaklaşıldığıdır. Ticari olmayan bu tür yapımcıların nerede durduğu konusunda artisan pipo ile fabrika piposu arasındaki ayrımı ele alan maddeye bakılabilir.