Fincato

Fincato, Roma'nın tarihî merkezinde, Montecitorio çevresindeki dar sokaklardan birinde bulunan bir tütüncü dükkânının zamanla dönüştüğü markanın adıdır. Aile işletmesi olarak başlayan girişim, üç kuşak boyunca aynı soyadıyla sürmüş; yalnızca satış yapan bir dükkân olmaktan çıkıp İtalya'da pipo kültürünün örgütlendiği adreslerden birine dönüşmüştür. Bugün ad, hem mağazayı hem de sınırlı sayıda ürettirilen kendi imzalı pipoları karşılar.

Dükkândan Markaya

İşletmeyi 1932'de Emilia Fincato açtı. İki katlı yer, başlangıçta iki ayrı işe birden ev sahipliği yapıyordu: aşağısı tane sigaranın, kıyılmış tütünün ve Toscano purosunun satıldığı tezgâh, yukarısı ise Emilia'nın eşi Carmelo'nun terzihanesiydi. 1960'lı yıllarda dükkânın yönetimini yeğenler Fausto Fincato ile Bruno Baggio devraldı. Bu kuşak, işi tütün perakendesinden çıkarıp pipoya odakladı; 1971'de terzihanenin bulunduğu kat, müşterilerin oturup sohbet edebildiği bir salona çevrildi. Salon, dönemin siyaset ve sanat dünyasından tanınmış isimlerin uğrak yeri olarak anılır; ziyaretçileri arasında sonradan cumhurbaşkanı olacak Sandro Pertini de sayılır.

Fausto Fincato'nun katkısı dükkânla sınırlı kalmadı. 1975'te İtalyan pipo içicilerine yönelik Smoking dergisi onun öncülüğünde yayına başladı ve Fincato derginin yazı işlerini üstlendi. 1990'da ise Circolo della Pipa adlı kulübün kurucuları arasında yer aldı. Bu iki girişim, İtalya'da dağınık hâldeki meraklı topluluğunu bir araya getiren yapılar arasında sayılır. Fincato'nun 1940'ta Padova'da doğduğu da kayıtlara geçmiştir; bu bilgi tek bir kaynağa dayandığı için ihtiyatla aktarılır.

Purolar ve Üçüncü Kuşak

2001'de dükkânın üst katına, sıcaklık ve nem denetimli bir saklama odası kuruldu ve burası Küba puroları için ayrıldı. Bu adımla işletme, ülkedeki ilk "La Casa del Habano" unvanını aldı; marka o tarihten sonra "Fincato — La Casa del Habano" adıyla anılmaya başladı. 1990'lı yıllardan itibaren Fausto'nun oğlu Emiliano Fincato da yönetime katıldı ve işletme üçüncü kuşağa geçti. Roma'nın tarihî esnafını kayıt altına alan yerel derneklerin listelerinde de yer alan işletmenin üst katı, yıllar içinde biriken ve ziyaretçilere gösterilen bir pipo derlemesine ayrılmıştır; derlemede funda kökü (briar) örneklerin yanı sıra eski ve yeni lüle taşı parçalar da bulunur.

Fincato Adını Taşıyan Pipolar

İşletme, kendi adıyla anılan pipoları da ürettirir. Bunlar seri üretim değil, elde bitirilen ve sayıca sınırlı tutulan gruplardır. En bilinen dizi, 2001'den bu yana her yıl yeni bir biçimin eklendiği Epoca serisidir; üreticinin tanımına göre serinin ayırt edici işareti, ağızlık (stem) ile lülenin birleştiği yerde kullanılan yaklaşık 10 milimetre genişliğinde düz gümüş bileziktir. Yüzey bitirmeleri arasında doğal cilalı, kırmızı, bordo, koyu kahve, siyah ve kumlanmış seçenekler sayılır. Yine üreticinin bildirdiğine göre Nove adı altında toplanan ikinci dizi de yıllık aralıklarla çıkarılır. Her iki dizide de ortak ölçüt hafiflik sayılır; lüle hacmi küçük tutulur.

Marka, Castello gibi köklü atölyelerin tanımladığı İtalyan pipo geleneği içinde bir üretici olmaktan çok, bu geleneğin toplandığı ve aktarıldığı bir merkez olarak değerlendirilir.