top of page
Pipo (1920 x 1080 piksel) (1536 x 634 piksel)VHMVM.png

Jobert (Johan Slabbert)

Güney Afrikalı Johan Slabbert'in 2000'li yılların başında kurduğu, yerli Afrika ağaçlarıyla çalışan tek kişilik pipo atölyesi. Pipolar sapa vurulan JOBERT damgasıyla tanınır.

Etiketler:

güney afrika, el yapımı pipo, yerli ağaçlar, atölye

Güncelleme Tarihi:

30 Temmuz 2026

Jobert, Güney Afrika'nın Cape Town kentine bağlı Goodwood semtinde Johan Slabbert'in tek başına yürüttüğü pipo atölyesinin adıdır. Marka adı, ustanın ad ve soyadının baş hecelerinden türetilmiştir ve sapa vurulan damgada da bu biçimiyle yer alır. Ustanın adı kaynaklarda hem Johan hem Johann yazımıyla geçer; burada yaygın kullanım olan Johan tercih edilmiştir. Slabbert bir çıraklık geleneğinden gelmez, pipo yapımını kendi kendine öğrenmiştir.

Ustanın Yolu

Slabbert'in pipoya yönelişi, 1992'deki emekliliğinden sonra sürdürdüğü ahşap işçiliğinin bir uzantısıdır: oymacılık, torna ve eski mobilya onarımı yıllar içinde onu el aletlerine ve sert ağaçlara alıştırmıştı. Kaynaklara göre atölyenin çıkış noktası 2000 yılının ekim ayıdır; bu tarih için ticaret sicili benzeri bağımsız bir kayıt bulunmamaktadır. Sonraki yıllarda internet üzerinden kurduğu bağlantılar Slabbert'i yerel bir uğraşın ötesine taşımış, usta Stuttgart, Buenos Aires ve Brezilya'daki pipo kulüplerine üye olmuştur.

Atölyeyi bir dönem, yine Goodwood'da çalışan Leon du Preez ile paylaşmıştır. Aktarıldığına göre Slabbert, du Preez'in ölümünün ardından pipo yapımını bırakmış ve aletlerini bir daha eline almamıştır. Ustanın 2016 yılında hayatını kaybettiği belirtilir; sıklıkla verilen 22 Mayıs 2016 tarihi tek bir kaynağa dayanır ve bağımsız kayıtla doğrulanamamıştır. Aletlerinin torunu Wesley Slabbert'e geçtiği bilinir; üretimin onun elinde sürdürülüp sürdürülmediğine dair bir bilgi yoktur.

Malzeme ve Yapım

Jobert atölyesinin ayırt edici yanı malzeme seçimidir. Slabbert işe başladığında Güney Afrika'da briar bulmak kolay değildi; bu yüzden bölgede yetişen sert ağaçlara yöneldi. Yaban zeytini, leadwood, mopane, kara kancadiken ve Afrika abanozu (African blackwood) kullandığı başlıca türlerdir. Bu türlerin içim bakımından başarılı bulunduğu ve yörenin pipo içicileri arasında karşılık gördüğü aktarılır. Usta ilerleyen yıllarda az miktarda briar da temin edebilmiş, eline geçen blokları ölçülü kullanmıştır. Briar dışındaki ağaçların pipo yapımındaki yeri için alternatif ağaçlar maddesine bakılabilir.

Ağızlıklar (stem) vulkanittendir; hazır çubuğun elde biçimlendirilmesiyle ya da dökme taslakların düzeltilmesiyle hazırlandığı belirtilir. Bilinen örnekler billiard ailesinden Liverpool gibi klasik biçimlerdedir; ustanın bu kalıpları kendi orantı anlayışıyla yorumladığı söylenir. İnceleme yazılarında delik eksenlerinin düzgünlüğü ve hazne içinin kaplamasız bırakılması öne çıkarılan noktalar arasındadır.

Bugün

Üretim, ustanın aletlerini bırakmasıyla birlikte fiilen sona ermiştir. Geriye kalan örnekler sınırlı sayıdadır ve çoğunlukla koleksiyoncular arasında elden ele geçer; bu yüzden Jobert adı, hacimli bir marka olmaktan çok belirli bir işçiliğin izi olarak anılır. Sapta okunan JOBERT damgası ile çoğu örnekte ona eşlik eden "SOUTH AFRICA" ibaresi, bir pipoyu bu atölyeye bağlamanın en güvenilir yoludur. Jobert, Afrika kıtasındaki pipo yapımının briar dışı ağaçlarla nasıl kendi yolunu kurabildiğini gösteren örneklerden sayılır.

Künye

İmza Özelliği:

Yaban zeytini, mopane, leadwood gibi yerli Afrika ağaçları

Kuruluş:

Kaynaklara göre 2000 (Goodwood, Cape Town)

Bugünkü Durumu:

Üretim sona erdi

Ülke:

Güney Afrika

Damga:

JOBERT; çoğu örnekte SOUTH AFRICA ibaresiyle

Kurucu:

Johan Slabbert (kaynaklarda Johann olarak da geçer)

İlgili Maddeler

Add a Title

Add a Title

Oku

Add a Title

Add a Title

Add a Title

Add a Title

Bu Markaya Ait Karışımları Listele

Damga ve İşaretler

Add a Title

Add a Title

İncele

Add a Title

Add a Title

Add a Title

Add a Title

Kaynaklar

  1. Pipedia — Jobert maddesi

  2. Pipedia — Leo Pipes maddesi

  3. rebornpipes — Jobert yaban zeytini Liverpool incelemesi (20 Aralık 2014)

bottom of page