Paul Becker (Paulpipes)

Paul Becker, Hamburg'un yaklaşık yirmi kilometre kuzeybatısındaki Pinneberg'de tek kişilik bir atölye yürüten Alman pipo ustasıdır. Pipolarını, kendi ifadesiyle karışıklığı önlemek amacıyla bir süredir Paulpipes adıyla imzalar. Pipo dünyasında aynı soyadını taşıyan başka ustalar da vardır; Fritz Becker ve Paolo Becker ile arasında bir bağ yoktur.

Tezgâh Arkasından Torna Başına

Becker'in yaşam öyküsü büyük ölçüde kendi anlatımına dayanır, resmî kayıtlarla desteklenmiş bir kronolojisi yoktur. Bu anlatıma göre Ocak 1947'de Pinneberg'de doğdu; ailesi kasabada bir tütüncü dükkânı işletiyordu. Hamburg'da iki yıllık ticaret okulunu bitirip ticaret dalındaki çıraklığını tamamladıktan sonra aile işletmesine girdi, 1970'te de eşi Erika ile birlikte dükkânın başına geçti. On altı yaşında pipo içmeye başlamıştı; gençliğinden beri kendi pipolarını yapmayı istediğini, örnek aldığı isimlerin de Danimarka Okulu ustaları olduğunu söyler.

Yön değişikliği 1982'de geldi. Evinin bodrumunda kurduğu ilk atölyenin amacı üretim değil, dükkâna gelen müşterilerin kırılan ağızlıklarını ve benzeri ufak arızalarını yerinde onarabilmekti. Becker, atölyenin donatılmasında Alman usta Rainer Barbi'nin payının büyük olduğunu, onarımla yetinmeyip kendine bir pipo yapmayı denemesi yönündeki telkinin de ondan geldiğini anlatır; tekniği doğrudan Barbi'nin tezgâhı başında izleyerek öğrendiğini belirtir. Bu ustalık ilişkisi bağımsız bir kaynakta doğrulanmış değildir. İlk freehand piposu bu dönemin ürünüdür. Dükkâna gelenlerin ilgisi üzerine sekiz yıl boyunca kendi ürettiği pipoları da tezgâhında bulundurdu; 1990'da dükkânı kapatıp tam zamanlı pipo yapımına geçti.

İşçilik ve Finişler

Paulpipes pipolarında bütün aşamalar tek elden geçer: blokta serbest elle delik açmaktan kaba ve ince zımparaya, boyamadan hazne içi alıştırma katmanına ve elde biçimlendirilen ağızlığa kadar her işi usta kendisi yapar. Yüzeyde vernik yoktur, parlaklık karnauba mumuyla verilir. Ağızlıklar dişe rahat gelecek incelikte kesilir. Renk seçeneği üç tonla sınırlıdır, ancak bu tonların adlandırması kaynaktan kaynağa değişir: eski tanıtım metinlerinde natürel, turuncu ve sıcak kahverengi diye anılan tonlar, güncel anlatımda açık turuncu, koyu ve sıcak kahverengi olarak geçer.

Becker, briar bloklarında dolgu macunu kullanmadığını vurgular. Ahşabın kendi dokusundan gelen küçük lekeler (spot) içimde fark edilmez; yalnızca piponun hangi sınıfa gireceğini belirler. Atölyeden filtreli ve filtresiz pipolar birlikte çıkar. Filtreli modellerde ölçüsüne göre işlenmiş, çıkarılabilir bir ara parça bulunur; bu sayede aynı pipo filtre takılmadan da içilebilir.

Sökülebilir Sap Parçası

Ustanın kendi geliştirdiği en bilinen çözüm, sapın orta bölümünün çıkarılabildiği pipodur. Ara parça yerindeyken pipo uzun saplı bir churchwarden gibi kullanılır, parça alındığında olağan boya iner. Modelin haznesi küresel ya da fasetalı biçimlendirilir; Becker tasarımı sabit tutmadığını, her seferinde biraz daha ilerletmeye çalıştığını belirtir.

Üretim ölçeği küçüktür, verilen rakam ise kaynağa göre değişir: güncel bilgide atölyeden yılda yaklaşık yüz pipo çıktığı, daha eski metinlerde ise bu sayının iki yüz elli olduğu belirtilir.