Charles Hester: Askerlikten Tezgâha Geçen Amerikalı Pipo Ustası

Charles Hester (tam adıyla Charles Richard Hester Jr.), Amerika Birleşik Devletleri ordusunda uzun yıllar piyade olarak görev yaptıktan sonra pipo yapımına yönelen bir usta ve pipo üzerine iki kitap yayımlamış bir yazardır. Adı, Amerika Birleşik Devletleri'nde pipo yapımı çevresinde 2000'li yıllarda çoğalan tek kişilik tezgâhlar arasında anılır.

Askerlikten Pipo Tezgâhına

Hester'ın kendi anlatımına göre yirmi yılı aşkın bir hizmetin ardından ordudan emekli olmuş, bu süre içinde 82. ve 101. Hava İndirme tümenlerinde görev yapmış, Fort Benning'de de eğitim çavuşluğu üstlenmiştir. Yine kendi aktardığına göre emekliliğinin ardından bir dönem Irak'ta çalışmış, pipolarını ülkeye döndüğü aralarda üretmiştir. Bu ayrıntıların tamamı ustanın beyanına dayanır; askerî kayıtlardan bağımsız bir doğrulaması yapılamamıştır.

Kayıtlara göre işe hazır pipo kitleriyle başlamış, Missouri'de St. Charles'taki bir tütüncüden aldığı takımları tamamlayarak zımparalama, cilalama ve ağızlık uydurma gibi temel işlemleri öğrenmiştir. Aynı kayıtlar, ham bloğu baştan oymaya 2007 dolaylarında geçtiğini ve küçük tezgâhını Missouri'de kurduğunu aktarır. Hazır kitten kendi tasarımına uzanan bu güzergâh, artisan pipo ile fabrika piposu arasındaki ayrımın Amerika'da çoğu zaman kurumsal değil kişisel hikâyelerle örüldüğünü gösterir.

Yapım Anlayışı

Hester'ın tercih ettiği malzeme, funda kökünün dış kabuğuna yakın kısmından kesilen ve o kabuklu yüzeyi korunan plato briar bloklarıdır. Plato blok, damarı yoğun ve yüzeyi düzensiz olduğu için ustaya hazır bir kalıp sunmaz; nereye kâse, nereye sap gireceği bloğun kendi yapısına bakılarak kararlaştırılır. Hester de biçimi önceden belirlemek yerine damarın yönüne ve taşın kusurlarına göre ilerlediğini, aynı pipoyu iki kez yapmamayı ilke edindiğini söyler. Bu yaklaşım, ustayı klasik ölçü çizelgelerinden uzaklaştırıp freehand geleneğine yaklaştırır: kâsenin duruşu, sap kalınlığı ve tepe hattı her parçada değişir.

Yazarlığı

Hester'ı çağdaşlarının çoğundan ayıran yan, tezgâhının yanında kalem de tutmasıdır. 2011'de Lulu üzerinden yayımlanan altmış dört sayfalık My Love, My Pipe, pipo içmeyi öğrenme sürecini mizahi bir dille anlatan kısa bir denemedir. Yine Lulu'dan çıkan 2015 tarihli, yetmiş dört sayfalık Memories of a Pipe Man ise farklı tütün türlerini denerken yaşadığı deneme yanılma dönemini konu alır. Her iki kitap da teknik el kitabı değil, kişisel anlatıdır; bu yönüyle pipoyu kurmaca ve anı yoluyla ele alan John Seiler gibi isimlerin oluşturduğu küçük Amerikan pipo edebiyatı damarına yakın durur.

Hester'ın üretimi hiçbir zaman seri ölçeğe çıkmamış, yaptığı pipolar sınırlı sayıda kalmıştır. Bu nedenle hakkındaki bilgilerin önemli bölümü kendi beyanlarına ve dağıtımcı tanıtımlarına dayanır; bağımsız arşiv kaydı sınırlıdır.