Frederick G Pipes
Frederick G Pipes, Amerikalı usta Frederick Garlinghouse'un kendi adına kurduğu tek kişilik bir briyar pipo atölyesidir. Marka, büyük bir fabrika geleneğinin değil, geç yaşta el işine yönelen bir müzisyenin kişisel arayışının ürünüdür. Üretim hiçbir zaman seri ölçeğe ulaşmamış, pipolar tek tek ve doğrudan ustanın tezgâhında biçimlenmiştir.
Kemandan pipoya
Garlinghouse'un ilk zanaatı pipo değil kemandı; briyara yönelmeden önce yıllarca keman yapımıyla uğraşmıştı. Müzik eğitimi almış biri olarak ağaç işlemeye ve ince ölçüye alışkındı, bu birikim tezgâhını değiştirdiğinde de yanında kaldı. Kayıtlara göre uzun yıllara yayılan bir pipo alışkanlığı vardı ve kendi pipolarını yapma kararı, hazır markaların beklentisini karşılamamasından doğdu.
Asıl memleketi Minnesota'nın Duluth kentiydi; pipoyla tanışması da bu şehirdeki tütün dükkânları çevresinde olmuştu. İlerleyen yıllarda Tennessee'nin Carthage kasabasına yerleşti ve atölyesini burada kurdu.
Sağlık sorunları son yıllarında çalışma temposunu belirledi; geçirdiği kalp rahatsızlıkları sonrasında pipo yapımı, sürdürebildiği başlıca uğraş hâline geldi. Bu da atölyenin neden hiçbir zaman büyümediğini, üretimin neden tek elin kapasitesiyle sınırlı kaldığını açıklar.
Yapım anlayışı
Atölyenin donanımı gösterişli değildi: bir matkap tezgâhı ve el aletleri. Garlinghouse şekli önceden dayatmak yerine bloğun damarını okuyup ona göre ilerlemeyi tercih ediyor, deliklerin açılmasına ve yüzeyin cilalanmasına ayrı bir emek harcıyordu. Kendi ifadesiyle amacı, güzel görünen ama aynı zamanda rahat çeken bir pipoydu.
Kullandığı briyarın büyük bölümünü Amerikalı usta Tim West'ten temin etti; yapım konusunda ondan aldığı tavsiyelerin de payı olduğunu belirtmiştir. Özel siparişlerde briyar dışında egzotik sert ağaçlarla çalıştığı bilinir. Bu ölçekteki üretim, artisan pipo ile fabrika piposu ayrımının tümüyle artisan tarafında yer alır: kalıp, seri ve iş bölümü yoktur.
Markanın sonu
Frederick Garlinghouse 7 Ağustos 2006'da Burkitt lenfoması nedeniyle hayatını kaybetti. Ölümünün ardından kızı Lori Rathbun, babasının isteği doğrultusunda markanın internet sitesini bir süre daha ayakta tuttu. Yeni üretim olmadığı için Frederick G imzalı pipoların sayısı ustanın çalıştığı yıllarla sınırlı kalmıştır.
Marka, Amerikan el yapımı pipo sahnesinin 20. yüzyıl sonunda çoğalan küçük atölyeler kuşağına iyi bir örnek sayılır: bir kişinin ömrü kadar süren, kayıtları dağınık ve büyük ölçüde ustanın kendi anlatımına dayanan atölyelerden biri.
