Gabrieli Pipes: Mutfaktan Tezgâha Geçen Bir Pennsylvania Ustası
Gabrieli Pipes, Pennsylvania'nın Bethlehem şehrinde Dan Chlebove'un tek başına yürüttüğü bir pipo tezgâhının adıdır. Marka, ustanın oğlu Gabriel'in adını taşır. Üretim ölçeği küçüktür ve tornaya dayanmaz: her pipo elde biçimlendirilir, iki örnek birbirinin aynı değildir. Gabrieli, 2000'li yılların başında çevrim içi topluluklar ve müzayedeler sayesinde alıcı bulabilen küçük Amerikan tezgâhları kuşağı içinde değerlendirilir.
Biçimlendirme ve malzeme
Kaba biçim tornada çıkarılmaz; usta eğe (rasp) ve zımpara çarkıyla çalışır. Bu yöntem, simetriyi makineye bırakmak yerine her bloğun kendi damar düzenine göre ilerlemeye izin verdiği için tercih edilir. Ustanın kendi beyanına göre yıllık üretim altmışı geçmez.
Gövdelerde kullanılan briyar, ağırlıklı olarak İtalya ve Korsika'dan gelen plato bloklardır; kaynak metinlerde arada Cezayir briyarına da başvurulduğu geçer, ancak bu bilgi bağımsız olarak doğrulanmış değildir. Ağızlık tarafında Alman eboniti ile alacalı ebonit (brindle) öne çıkar, istek üzerine akrilik de işlenir.
Hava yolunun düzenlenmesi tezgâhın üzerinde durduğu ayrıntılardan biridir. Delik, sap boyunca çapı daralmayacak biçimde konik açılır; ağızlıktaki yarık elle kesilir ve huni gibi genişletilerek dumanın önü açılır. Sapla ağızlığın birleşme noktasında delrin zıvana kullanılır.
Bitiş ve damga
Tezgâhtan hem düz cilalı hem tırtıklı (rustik) yüzeyler çıkar. Tırtıklamada kullanılan alet, delikli bir alüminyum plakaya tutturulmuş çivilerden ibaret basit bir düzenektir; restorasyon yazılarında aktarılana göre bu aleti ustaya, Richmond'daki bir buluşmanın ardından İtalyan pipo yapımcısı Alberto Bonfiglioli armağan etmiştir. Bilgi tek kaynağa dayanır.
Damga sapın altındadır: kemer biçiminde dizilmiş Gabrieli adı, onun altında USA ibaresi ve şehrin Moravyan geçmişine gönderme yapan bir haç işareti.
Ustanın geçmişi
Chlebove pipo yapımına geç yaşta yönelmiştir. Babasının marangoz ve mobilyacı olması nedeniyle ahşapla erken tanışmış, ancak mesleğini onlarca yıl mutfakta, aşçı olarak sürdürmüştür. İlk denemelerinde blokları hazır malzeme satan tedarikçilerden almış, ağızlıkları da satın alıp kendi elinde değiştirmiştir.
Tanınırlığı, bir pipo dergisinin amatör yapımcılara açtığı yarışmalarla artmıştır. Kayıtlara göre 2000 yılındaki yarışmada iki işi mansiyon listesinde yayımlanmış, 2002'dekinde gönderdiği altı pipodan beşi dergide yer bulmuştur; bu sayılar yalnızca ustanın kendi anlatımına dayandığı için ihtiyatla okunmalıdır. Sonraki yıllarda işler önce çevrim içi müzayedeler, ardından markanın kendi tanıtım sayfası üzerinden dolaşıma girmiştir.