Lüle Taşı Pipo Bakımı

Lüle taşı pipo bakımı, briar pipolarda öğrenilen alışkanlıkların bir kısmının bilinçli olarak terk edilmesini gerektirir. Lüle taşı, gözenekli ve görece yumuşak bir mineraldir; ısıyı emer, nemi çeker ve zamanla tütünün bıraktığı yağları yüzeye taşıyarak renk değiştirir. Bu yüzden bakımın amacı yalnızca temizlik değil, aynı zamanda hazneyi ve yüzeydeki balmumu katmanını bozmadan bu renklenmeyi sürdürmektir.

Karbon Tabakası Neden İstenmez

Briarda haznenin yanmaya karşı korunması için ince bir karbon tabakası (cake) bırakılır. Lüle taşında bu gerek yoktur: mineral yanmaz, dolayısıyla koruyucu bir katmana ihtiyaç duymaz. Üreticilerin ve satıcıların rehberlerinde tekrarlanan uyarı, biriken karbonun ısıyla lüle taşından daha hızlı genleşerek hazne duvarında çatlak açabileceği yönündedir. Ayrıca kalın bir tabaka, yağların gözeneklere geçmesini engelleyerek renklenmeyi yavaşlatır. Bu nedenle her kullanımdan sonra, pipo soğuduğunda hazne içi yumuşak bir bez veya kâğıt havluyla silinir; kabuk oluşmasına izin verilmez. Briarda uygulanan raybalama işlemi burada geçerli değildir; konunun briar tarafı için Karbon Tabakası ve Raybalama maddesine bakılabilir.

Günlük Düzen

Kullanım bittikten sonra pipo bir sehpada dik olarak soğumaya bırakılır. Kül boşaltılırken pipo ağızlıktan değil sapından tutulur; sert bir yüzeye vurmak yerine avuç içine hafifçe silkelemek yerleşmiş uygulamadır. Ağızlığı sökmek gerekiyorsa sapı destekleyerek ve yalnızca pipo soğukken, yavaş bir dönme hareketiyle çıkarılır. Sıcak durumdayken zorlanan zıvana hem ağızlığı hem sapı kırabilir.

Hazne ve duman kanalı, kıllı bir temizleyiciyle kuru olarak geçilir. Dönemsel derin temizlikte temizleyici seyreltilmiş alkolle nemlendirilir; yüksek yoğunluklu çözücüler ve haznenin suya sokulması önerilmez, çünkü mineral suyu hızla emer. Ağızlık bakımının ayrıntıları için Pipo Onarımı ve Ağızlık Bakımı maddesine başvurulabilir.