Meissen Porcelain

Meissen Porcelain, Avrupa'da sert hamurlu porselenin ilk kez seri olarak üretildiği manüfaktürün adıdır. Saksonya'nın Meissen kentinde, Albrechtsburg Kalesi'ndeki atölyelerde kurulan işletme, Uzak Doğu porselenine bağımlı bir kıtada teknik bir kırılma noktası sayılır. Pipo tarihi açısından önemi ise ilk yıllarına dayanır: manüfaktür daha kuruluşunun hemen ardından tütün kullanımına yönelik hazneler de üretmiş, böylece porselen pipo geleneğinin Alman kolunun en erken halkalarından biri olmuştur.

Porselenin Avrupa'da Çözülüşü

Sert hamurlu porselenin bileşimi Avrupa'da uzun süre çözülemedi; kıta, Çin ve Japonya'dan gelen pahalı ithal parçalarla yetindi. Saksonya Elektörü ve Polonya Kralı Güçlü Ağustos (II. Ağustos), simya iddialarıyla tanınan Johann Friedrich Böttger'i gözetim altında çalıştırdı. Böttger 1704'ten sonra matematikçi ve doğa bilimci Ehrenfried Walther von Tschirnhaus'un seramik ve cam deneylerine dahil edildi. Tschirnhaus 1708'de öldü; araştırmayı sürdüren Böttger kısa süre içinde kullanılabilir bir hamur bileşimine ulaştı.

Manüfaktür 1709'da Kraliyet Polonya ve Elektörlük Saksonya Porselen Manüfaktürü adıyla kuruldu, atölyeler Meissen'deki Albrechtsburg Kalesi'ne yerleştirildi ve resmî üretim 1710'da başladı. İlk çıkan ürün beyaz porselen değildi: Böttger taşımsı (Böttgersteinzeug) denen, kırmızımsı kahverengi ve olağanüstü sert bir hamurdu. Bu hamurun iki pratik üstünlüğü vardı; kalıptan çıkan ince ayrıntıyı bozmadan taşıyor ve pişirim öncesinde parlatılabiliyordu. Dönemin gümüş kap biçimleri ile Uzak Doğu seramiği bu yüzden kolayca taklit edilebildi. Sırlanıp boyanabilen beyaz sert hamurlu porselen 1713'te piyasaya çıktı; on yıl kadar sonra Johann Gregorius Höroldt'un geliştirdiği sır üstü emaye renkler manüfaktürün klasik dönemini açtı. Elektörlük armasından türetilen çapraz kılıç damgası 1720'lerde kullanılmaya başlandı, 1731'de zorunlu tutuldu ve bugün hâlâ yürürlükte olan en eski marka işaretlerinden biri sayılır.