Ağızlık Malzemeleri

Ağızlık malzemeleri, piponun dudağa değen ve dumanı hazneden ağza taşıyan parçası olan ağızlığın (stem) yapımında kullanılan maddeleri kapsar. Günümüz pipolarında iki ana malzeme öne çıkar: sertleştirilmiş kauçuk olan ebonit (vulkanit) ile akrilik (Lucite). Geçmişte ise kehribar, boynuz, fildişi ve erken plastikler yaygındı. Malzeme seçimi yalnızca görünüşü değil, diş konforunu, bakım gereksinimini ve dayanıklılığı da belirler.

Ebonit (Vulkanit)

Ebonit, Charles Goodyear'ın 1839'da keşfettiği vulkanizasyon işleminin ürünüdür: Kauçuğa yüksek oranda kükürt katılır ve karışım uzun süre ısıtılarak sertleştirilir. Goodyear'ın erken patentlerinden biri, pipo ağızlığını uygun kullanım alanları arasında açıkça sayar. Malzemenin üç adı eş anlamlıdır: "ebonit" abanoz ağacına benzerliğinden, "vulkanit" ısıl işlemden, İngilizce "hard rubber" ise sert kauçuk anlamından gelir.

Ebonit dişe yumuşak gelir ve ısırıldığında hafifçe esner; bu yüzden pipoyu dişleriyle tutarak kullananlar (clencher) tarafından tercih edilir. En büyük kusuru oksitlenmedir: İçerdiği kükürt; ışık, oksijen ve tükürükle tepkimeye girerek yüzeye göç eder. Parlak siyah ağızlık zamanla yeşilimsi kahverengi bir tona döner ve acı, kimyasal bir tat verir. Oksitlenmeyi geciktirmek için ağızlığın ışıktan uzak saklanması ve koruyucu yağ uygulanması önerilir; ayrıntı için pipo temizliği ve bakımı maddesine bakılabilir.