Zımparalama (Sanding)

Zımparalama (sanding), kaba biçimlendirmeden çıkan pipo gövdesinin giderek daha ince kum numaralarıyla işlenerek son yüzeyine kavuşturulmasıdır. Ne kadar gösterişsiz görünürse görünsün, atölyede harcanan zamanın en büyük dilimini bu adım tutar. Yalnızca bir cila hazırlığı da değildir: yüzeyin ne kadar ince işlendiği, briar damarının sonradan ne kadar okunacağını doğrudan belirler.

Kum Numarası Sistemleri

Zımpara kâğıtlarının numaraları evrensel değildir. Avrupa'da yaygın olan FEPA (ISO 6344) ölçeğinde numaranın önünde "P" harfi bulunur; Kuzey Amerika'daki CAMI ölçeğinde bu harf yoktur. İki sistem kaba kumlarda birbirine oldukça yakın sonuçlar verirken ince kumlarda belirgin biçimde ayrışır. Bu nedenle farklı kaynaklarda anlatılan sıralamalar birebir karşılaştırılamaz; bir yapımcının "600" dediği kâğıt, başka bir ölçekte epeyce farklı bir tane iriliğine karşılık gelebilir.

Sıranın Kurulması

Yapımcıların izlediği sıralar tek bir kalıba oturmaz. Aktarılan uygulamalar kimi zaman 120 ya da 150 gibi kaba bir numarayla başlar, kimi zaman 220 civarından; üst uçta 800'de durup daha ilerisinin gözle ayırt edilemeyeceğini söyleyenler olduğu gibi, 1000 ve 1500'e kadar sürdürenler de vardır. Ortak olan şey, ardışık numaralar arasında büyük atlamalar yapılmaması ve her kâğıdın bir öncekinin izini tamamen silecek kadar çalıştırılmasıdır.

İlk kaba adım, sıranın yalnızca en gürültülü değil en belirleyici halkasıdır. Disk ya da bantlı zımparadan çıkan gövde bitmiş görünse bile üzerinde tümsekler, düzlükler ve makine izleri taşır; kâse ağzının tam daire hâline getirilmesi, sapın gövdeye bağlandığı çizginin düzeltilmesi ve simetrinin denetlenmesi de bu aşamanın işidir. Biçim burada oturmamışsa ince kumlarla toparlanması kat kat zahmetli olur.