Il Ciocco
Il Ciocco, Abruzzo bölgesinin Pescara kentinde 2011'den beri üretim yapan tek kişilik bir İtalyan pipo atölyesidir. Atölyenin sahibi, camiada "Mimmo" adıyla anılan 1963 doğumlu Antimo Parolise'dir. Marka adı İtalyancada kütük ya da odun parçası demektir; ham maddeyi merkeze alan bir üretim anlayışına işaret eder.
Malzemeler
Gövdelerin ana malzemesi İtalyan briyarı plakalarıdır. Bunun yanında kocayemiş (corbezzolo), zeytin ağacı ve morta kullanılır; Parolise başka ağaç türlerini denemeye de açıktır. Ağızlıklar, parçanın gerektirdiğine göre metakrilat ya da ebonitten yapılır. Bu iki malzemenin özellikleri ağızlık malzemeleri maddesinde karşılaştırılmıştır.
Biçim ve bitirme
Atölyenin ağırlık verdiği alan serbest biçimdir. Parolise'ye göre briyarın damar dokusu zaten bir yön gösterir; yapımcının işi bu yönü okumaktan ibarettir. Klasik kalıplar da üretim dışında kalmaz, ancak çoğu zaman yeniden yorumlanarak ele alınır.
Bitirmede öne çıkan yöntem kontrast boyamadır: koyu ve açık tonların yan yana getirilmesiyle alev deseni belirginleştirilir. Damar niteliğini vurgulayan bu yaklaşım, gövdeyi seçmekten cilalamaya kadar bütün aşamaların tek elden yürütülmesiyle bir arada gider.
Yıldızlı derecelendirme
Il Ciocco pipoları, damar niteliğine göre beş kademeli bir yıldız düzeninde sınıflanır:
Yıldız |
Karşılığı |
|---|---|
★ |
Alev deseni ya da keklik gözü yok |
★★ |
Sınırlı desen |
★★★ |
Olağan yoğunlukta desen |
★★★★ |
Sık alev deseni ya da belirgin keklik gözü |
★★★★★ |
İstisnai nitelikte gövde |
Bu ölçek yapımcının kendi tanımıdır; sektörde ortak bir karşılığı yoktur. Benzer yıldız ya da harf dizgeleri pek çok atölyede kendi içinde geçerlidir ve markalar arasında doğrudan karşılaştırma yapmaya elverişli değildir.
Atölyenin arka planı
Parolise pipoyla önce içici olarak tanışmış, yapımcılığa sonradan geçmiştir. Ahşap işçiliği ise daha eskiye dayanır: on dokuzuncu yüzyıl sonuna tarihlenen antika mobilyaların onarımıyla uğraşmış, el becerisini burada edinmiştir. Pipo yapımını bir ustanın yanında değil, kitaplardan ve internetteki kaynaklardan öğrenmiş; delme, zımparalama, renklendirme ve parlatma aşamalarını kendi denemeleriyle oturtmuştur. Kayıtlara göre ilk pipo 6 Ocak 2011'de tamamlanmıştır.
Atölyenin bir alışkanlığı da kusurlu çıkan gövdeleri elden çıkarmamaktır; bu parçalar saklanır ve pipo sehpası, tokmak gibi küçük nesnelere dönüştürülür. Ham maddeyi ölçülü kullanan bu tutum, Il Ciocco'yu üretim hacmiyle değil parça başına harcanan emekle tanımlanan küçük İtalyan atölyeleri arasında konumlandırır.