R. Quagliata Pipes
R. Quagliata Pipes, Phoenix (Arizona) merkezli, Ryan Quagliata'nın tek başına yürüttüğü küçük bir briyar pipo tezgâhının adıdır. Marka hakkındaki derli toplu kayıtlar 2000'li yılların sonuna aittir; kuruluş yılı belgelenmiş değildir. Adı, seri üretimle değil, sınırlı sayıda elde biçimlendirilen parçalarla anılır.
Atölyenin çevresi
Quagliata'nın adı, Amerikan el yapımı pipo sahnesinin geniş bir amatör tabanla büyüdüğü bir dönemde duyulur. Bu dönemde tezgâh açmanın yolu çoğu zaman bir okuldan değil, malzeme tedarikçilerinin ve tütüncülerin çevresinde kurulan enformel ilişkilerden geçmiştir. Phoenix'te bu adres, Paul Hildebrand'ın işlettiği Pipe Makers Emporium olmuştur: hem briyar ve ağızlık işçiliği için gereken malzemeyi satan, hem de zaman zaman ders veren bir atölye. Quagliata'nın anlatımına göre ders ücretini karşılayamayınca, atölyede tamir işlerini üstlenmek karşılığında öğrenme imkânı bulmuş; pipo gövdesinin mühendisliği ve tezgâh aletlerinin kullanımı üzerine uygulamalı bilgiyi burada edinmiştir. Bu tür bir takas, Amerikan el yapımı pipo sahnesinin 2000'li yıllardaki büyümesinde sık rastlanan bir öğrenme biçimi sayılır.
Kendi beyanına göre pipoya gelmeden önceki uğraşları dolap marangozluğu, talaşlı imalat ve kuyumculuktur; bu geçmişin bağımsız bir doğrulaması bulunmamaktadır. Üçünün de ölçü hassasiyeti ve yüzey bitirme gerektirmesi, tezgâha geçişte işini kolaylaştıran bir donanım olarak anılır. İlk parçası, tütüncüden alınmış ön delikli bir kütükle hazır bir vulkanit ağızlığın birleştirilmesinden ibarettir.
Yapım anlayışı
Atölyenin ayırt edici tercihi, ağızlığın hazır alınması yerine briyar gövdeyle birlikte tezgâhta üretilmesidir. Bunun için çubuk hâlindeki ebonit ve Cumberland kullanılmış, gövde-ağızlık birleşimi Delrin geçme (tenon) ile çözülmüştür. Aynı yıllarda bağımsız Amerikan atölyelerinin çoğu için ağızlığın elde biçimlendirilmesi, ustalığın ölçüldüğü bir eşik hâline gelmişti. Marka damgası ise çelik zımba yerine lazer kazıma ile uygulanmıştır; kayıtlarda gerekçe olarak damganın kalıcı ve temiz görünmesi belirtilir. Ustalık ölçütü olarak baktığı isimler arasında J. Davis Pipes tezgâhından Jody Davis ile J. Alan Pipes atölyesinden Jeff Gracik'i saymıştır.
Bilinirliği ve sonrası
R. Quagliata Pipes hiçbir zaman geniş bir dağıtım ağına yerleşmemiş, üretim doğrudan alıcılara ve dar bir çevreye yönelmiştir. Markaya ilişkin kayıtlar 2000'li yılların sonunda kesilmekte, sonraki döneme dair güvenilir bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle atölyenin faaliyetini sürdürüp sürdürmediği, hâlâ açık bir soru olarak durmaktadır.