J. Davis Pipes (Jody Davis)
J. Davis Pipes, Amerikalı pipo ustası Jody Davis'in kendi adıyla imzaladığı el yapımı funda kökü (briyar) pipoların markasıdır. Davis'i çağdaşlarından ayıran nokta, tezgâhını Christian rock grubu Newsboys'un gitaristi olarak sürdürdüğü sahne takvimiyle paylaşmasıdır; markanın en belirgin özelliği olan azlık da büyük ölçüde bu ikili hayatın sonucudur. Pipoları, klasik İngiliz ölçülerini Danimarka okulunun biçim anlayışıyla aynı gövdede buluşturmasıyla anılır.
İki tezgâh arasında bir hayat
Davis gruba 1992'de katıldı, 2003'te ayrıldı ve pipo yapımını tam zamanlı işine dönüştürdü; bu dönemde ailesiyle birlikte Arizona'nın Yuma kentine yerleşerek atölyesini çölün kıyısına kurdu. 2009 başında kadroya geri dönmesi hem takvimini hem de üretimini köklü biçimde değiştirdi; Nashville'e taşındı ve yeniden turne düzenine girdi. Aktarıldığına göre yol boyunca çalışabilmek için atölyesini iki valize sığan taşınabilir bir düzene indirdi, kum püskürtme gibi sabit makine isteyen işleri ise eve döndüğünde tamamlıyor. Yıllık üretim elli pipo dolayında kalıyor. 2014 baharına ait bir gözlem, markanın yalnızca yeni olarak değil ikinci el piyasasında da güç bulunduğunu, çünkü sahiplerinin pipoları elden çıkarmadığını belirtir.
Çıraklık değil, ziyaretler
İlginin başlangıcı 1990'larda Nashville'de, bir tütüncüde alım sorumluluğu yapan Keith Moore'un elinden aldığı bir Peterson canadian oldu. İlk yapım denemesi ise Tennessee'nin Murfreesboro kentindeki bir dükkândan alınan, deliği önceden açılmış briyar blok ile hazır kalıp ağızlıktı; kısa süre sonra koleksiyonunun bir bölümünü satıp tezgâh ve el aleti aldı. Davis'in öğrenimi düzenli bir çıraklıktan çok art arda gelen ziyaretlerle ilerledi. Moore'un tanıştırdığı Jess Chonowitsch daha nitelikli hammaddeye ulaşmasını sağladı; Nashville'in ilk pipo fuarında yan masaya düşen J. T. Cooke onu Vermont'taki atölyesine çağırdı ve orada geçirdiği hafta, tezgâh düzenini ve çalışma yöntemini baştan kurmasına yol açtı. Todd Johnson'ın Tom Eltang'dan getirdiği matkap uçları ve freehand yaklaşımı, Danimarka usulü delme ve biçimlendirmeyle ilk teması oldu; asıl ilerlemeyi Danimarka'da Lars Ivarsson ile Chonowitsch'in atölyelerinde geçirdiği süre sağladı. Uzun süre standardın altında kalan bir duman kanalı ölçüsüyle çalıştığı, 2010 dolaylarında 4 milimetreye geçtiği belirtilir.
Kademeler ve işçilik
Atölyenin derecelendirmesi dinî unvanlardan kurulu beş basamaklıdır:
Friar: yalnızca kum püskürtmeli yüzey; D'den A'ya.
Abbot: düz ya da kum püskürtmeli yüzey; D'den A'ya.
Bishop: yalnızca düz yüzey; B ve A.
Cardinal: yalnızca düz yüzey; B ve A.
Saint: istisnai parçalar; B, A ve en üstte Halo damgası.
Ağızlıklarda ebonit (vulkanit) esastır; boyun bileziklerinde kokobolo, wenge, gümüş ve fosil mamut dişi gibi malzemeler görülür. Şekil dağarcığı billiard, acorn, lumberman ve calabash gibi klasiklerden blowfish ve eğik dublin gibi serbest yorumlara uzanır; Pipes and Tobaccos dergisinin 2009 "yılın piposu" olarak seçtiği sınırlı sayılı eğik dublin de bu dağarcıktandır. Marka, yüzey işlemleri söz konusu olduğunda özellikle kum püskürtmeli örnekleriyle anılır.