Silver Lining Briar (Silver Gray)

Silver Lining Briar, Silver Gray'in Oregon'un güneybatısındaki Applegate bölgesinde tek başına yürüttüğü pipo tezgâhının adıdır. Gray, dünya ölçeğinde sayıları hâlâ bir elin parmaklarını geçmeyen kadın pipo yapımcılarından biri olarak anılır; imzası, geometrik kurgulu küçük gövdelerle özdeşleşmiştir.

Zanaat Öncesi

Gray'in pipoya gelene kadarki mesleği bambaşkaydı. Otuz yıl boyunca muhasebe yaptı ve bir dönem kendi bürosunu işletti. Bu düzenli işin dışında dikiş ve kapitone gibi kumaş işleriyle uğraşıyordu; ölçüye, orana ve yüzeye dayanan bu uğraşların pipolarındaki biçim duygusunu hazırladığı, kendi anlatımında öne çıkan bir noktadır. 1978'den beri Applegate'te yaşamaktadır.

Briarla Tanışma

Zanaata girişi, eşi ve aynı zamanda ilk hocası olan pipo ustası Brad Pohlmann üzerinden oldu; ikisi bugün de aynı atölyeyi paylaşır. Gray işe bütün bir pipo yapmaya kalkışarak değil, artık briar parçaları üzerinde küçük denemeler yaparak başladı. Amaç, ağacın oymaya, zımparaya ve boyaya nasıl karşılık verdiğini elle öğrenmekti. Bu denemelerden sonra pipo biçimlerini incelemeye ve kendi tasarımlarını çizmeye geçti. Yaptığı ilk pipo bir Dublin'di ve satılmayarak kendisinde kaldı.

Atölye Pratiği

Gray, öğrenmesi en zor aşamanın torna olduğunu söyler. Pohlmann'ı izleyerek ve bir hayli deneme yanılmadan sonra tornada delme işini kendi başına yapar duruma geldi; haznelerini ve duman kanallarını kendisi açar. Ağızlıklarını da hazır almaz, ebonit ve Cumberland çubuktan elde biçimlendirir.

Bir pipo, kâğıt üzerindeki çizimden başlayarak taşlama taşında kaba biçime kavuşur; ardından delme, elde zımpara, sertleştirme, ikinci bir zımpara turu, boyama ve cila gelir. Bütün aşamalar tek elden yürüdüğü için tezgâhın yıllık çıktısı düşüktür: 2016 tarihli bir tanıtım, o dönemde yılda yirmiden az pipo yapıldığını, çalışmanın akşamlara ve hafta sonlarına sıkıştığını aktarır. Sonraki yıllarda tempo değişmiş olabilir.

Biçim Anlayışı

Tasarımlarında Danimarka ve Amerikan geleneklerinin izleri birlikte okunur. Gray, Sixten Ivarsson'un yenilikçi biçimlerinin daha ilk günden belirleyici olduğunu söylemiş, ustanın bazı tasarımlarını yeniden yorumlamıştır. Küçük ve hafif gövdeleri, altı ya da sekiz yüzeyli panelli kurguları, elmas kesitli sapları ve bulldog türevlerini yeğler. Yuvarlak hazneyi keskin bir elmas sapla buluşturan "Eskimo Egg", bu matematiksel yaklaşımı en açık gösteren imza biçimi sayılır.

Bu ölçekteki bir tezgâh, Amerikan el yapımı pipo sahnesinin bugünkü yapısına iyi bir örnektir: fabrika değil tek kişilik bir atölye, seri değil sayılı parça.