Ascorti

Ascorti, Kuzey İtalya'nın Como iline bağlı Cucciago kasabasında kurulmuş bir pipo atölyesidir. Markanın adı, 1980'de yalnızca yirmi iki yaşındayken kendi adıyla üretime başlayan Roberto Ascorti'den gelir. Ascorti, İtalyan pipoculuğunun Como çevresinde yoğunlaşan atölye geleneğinin doğrudan mirasçılarından biri sayılır; bu gelenek Castello ve Caminetto çizgisinde şekillenmiştir.

Aile ve köken

Ailenin pipoyla ilişkisi Roberto'dan bir kuşak önce başlar. Babası Giuseppe Ascorti — camiada bilinen adıyla "Peppino" — 1959'da Cantù'daki Castello atölyesine girmiş, dokuz yıl sonra oradan ayrılarak 1968'de Caminetto'yu kurmuştu. O sırada on yaşında olan Roberto için pipo, evin içinde konuşulan bir iş hâline geldi. Sanat okulundaki öğrenimi sürerken atölyedeki işlere de girip çıktı; 1980'de, yirmi iki yaşındayken bu işi tek uğraşı yapmaya karar verdi. Babasının atölyesinde kendisine yer açılamadığından üretime doğrudan kendi soyadıyla başladı. İlk yılların dar kadrosunda kardeşi Pierangelo ile o dönem nişanlısı, sonradan eşi olacak Silvana da vardı. Roberto önce babasını, ardından kardeşini genç yaşta kaybetti; atölyeyi Silvana ile birlikte ayakta tuttu.

İki markanın yolları sonradan yeniden kesişti. Caminetto, ortaklarından Luigi Radice'nin 1970'lerin sonunda ayrılmasıyla sarsılmış, 1986'da üretimi durdurmuştu. Kayıtlara göre kapanışın ardından eski kadronun bir bölümü Ascorti'ye geçti ve genç marka, yıllar içinde birikmiş bir el becerisini hazır buldu. Caminetto adı uzun bir aradan sonra 2013'te, Peppino'nun torunu Tommaso Ascorti tarafından yeniden canlandırıldı; iki marka bugün aynı ailenin iki ayrı kolu olarak anılır.

Atölyede çalışma biçimi

Ascorti'de üretim, tezgâh başında tek tek izlenen parça mantığına dayanır. Kaba biçimlendirmede 1970'lerde Peppino Ascorti'nin kendi eliyle yaptığı küçük makineler hâlâ iş görür. Bunlar el işine bırakılan payı daraltmak için değil, her işlem aşamasının ayrı ayrı ve denetimli yürütülebilmesi için tutulmuştur.

Malzeme seçimi atölyenin üzerinde durduğu konuların başında gelir. Kullanılacak briyar kütükleri ölçü, ağırlık ve kusur bakımından ayıklanır; kökün çıkarıldığı yörede yapılan ilk kurutmanın ardından malzemenin, atölyenin anlatımına göre yaklaşık iki yıl daha dinlendirilmesi beklenir. Hazne ve sap delindikten sonra pipo, ağırlığı elde yürüyen uzun bir işlem dizisine girer; yine atölyeye göre bir parça bitmiş sayılana kadar irili ufaklı doksan kadar aşamadan geçer. Ağızlıklar da dışarıdan hazır alınmaz, metakrilat (akrilik) levhalardan atölyede çıkarılır.

La Silvana

Silvana Ascorti, briyar işçiliğini 1970'lerin ortasından itibaren Caminetto kadrosunun içinde öğrenmişti. Pipedia'da aktarılan bilgiye göre otuz yılı aşan bu deneyimin ardından, 2008'de kendi adını taşıyan "La Silvana" serisini oluşturdu. Klasik İtalyan çizgisini esas alan seri düz cilalı ve rustik yüzeyli iki grup hâlinde sunuldu; renkli ağızlıkları ve ayrı logosuyla ana üretimden ayrılır.