Jose Rubio
Jose Rubio, İspanya'nın kuzeyindeki Asturias özerk bölgesinin merkezi Oviedo'da çalışan bir pipo ustasıdır. İspanya, pipo tarihinde daha çok briyar kütüğünün işlendiği bir hammadde ülkesi olarak anılır; el yapımı pipoda ad yapmış İspanyol atölyeleri ise azdır. Rubio bu küçük halkanın çağdaş temsilcilerinden biri sayılır.
Koleksiyonculuktan atölyeye
Anlatıldığına göre Rubio bu işe önce koleksiyoncu olarak girmiş, ardından uzun bir dönem başkalarının pipolarını onarmıştır. Kendi pipolarını yapmaya bu onarım yıllarının ardından başlaması, işine bakışını da belirlemiştir: bir pipoyu yalnızca dışarıdan değerlendirmek yerine, iç kanal ve hazne düzeninin içmeyi nasıl etkilediğini söküp takarak öğrenmiştir. Kaynaklar mesleğe girişini otuz beş yılı aşkın bir geçmişe dayandırır, ancak kesin bir başlangıç yılı belgelenmiş değildir.
Bu sıralamanın onun için önemli olduğu, işini anlatış biçiminden anlaşılır: hedefini hem bakıldığında iyi duran hem de iyi içilen bir pipo yapmak olarak tarif eder. Onarım masasında geçen yıllar, kötü içen bir pipoda sorunun çoğu zaman gözle görülmeyen ölçülerde yattığını göstermiştir; Rubio'nun sonradan geliştirdiği titizlik de buradan doğar.
İşçilik anlayışı
Rubio klasik biçimlerin dışına pek çıkmaz; ayrımı biçim icadında değil, işleme titizliğinde arar. Bir Rubio piposunun ayırt edici yanı, siluetten çok delik eksenlerinin ve iç ölçülerin tutarlılığında aranır. Kütükleri tek tek kendi seçer ve haznenin tabanını hafif V kesitli bırakır; bu tabanın geniş bir tütün yelpazesiyle daha dengeli çalıştığı kanaatindedir.
Ağızlıklarda A sınıfı Alman vulkaniti (sert kauçuk) kullanır. Ağızlık ucunun kalınlığını dört ile 4,2 milimetre arasında, çok dar bir aralıkta tutması ve yan kenarları elde zımparalaması, atölyesinin bilinen alışkanlıklarındandır. Bu tür ölçü takıntıları el yapımı pipoda seri üretimden ayrışmanın başlıca yolu sayılır; ağızlık işçiliği ve yarık biçimi, Rubio pipolarının en çok konuşulan yanıdır.
Kumlama
Rubio'nun asıl imzası kumlanmış yüzeylerdir. Yalnızca düz damarlı (straight grain) kütükleri kumlamaya ayırır; böylece yüzeyde iç içe halkalar hâlinde bir doku ortaya çıkar. Beş aşamalı olarak tarif edilen bu işlem, tek bir pipo için on ile on iki saat arasında sürer. Derin kumlamanın yüzey alanını artırarak daha serin bir içim sağladığını savunur; camiada bu görüş yaygın kabul görse de ölçülmüş bir veriye dayanmaz. Ortaya çıkan doku, briyarda damar okumaya alışkın koleksiyoncuların ilgisini çeker.
Üretim, tek kişilik bir atölyenin doğal sınırları içinde kalır: kayıtlara göre yıllık sayı 110 piponun üzerine çıkmaz. Bu ölçek, Rubio'yu İspanya'da adı bilinen birkaç bağımsız pipo ustasından biri hâline getirmekle birlikte, işlerinin geniş bir çevreye ulaşmasını da güçleştirir.