Fugitive Slaves Pipe: Bir Müzayede Kaydının Anatomisi

Fugitive Slaves Pipe, köpeklerden kaçan bir kadınla bir erkeğin sahnesini tam oyma olarak işleyen, F. J. Kaldenberg imzalı bir lüle taşı pipodur. Ad parçanın kendi döneminden gelmez; Şubat 2016'da Virginia'da düzenlenen bir açık artırmanın kataloğunda kullanılmıştır. Pipo bugün Washington'daki National Museum of African American History and Culture koleksiyonunda, 2016.166.37.1ab-.2 numarasıyla kayıtlıdır. Parça hem oyma lüle taşının konu dağarcığı hem de aynı nesnenin iki ayrı kurumsal metinde nasıl tarif edildiği bakımından sık anılır.

Nesnenin kendisi

Müze kaydı pipoyu New York yapımı sayar ve 1869-1889 aralığına tarihler; imza, Kaldenberg şirketi maddesinde anlatılan atölyeye aittir. Gövdenin malzemesi sepiyolittir; lüle taşının mineral adı budur. Sahne hazne çevresine yayılır: kütüğün oyulmuş üst yüzeyi tütün haznesi işlevi görür, bir kadın kütüğün yanından koşarken başını geriye çevirir, bir erkek başının üzerine kaldırdığı baltayla üç köpeği durdurmaya çalışır. Ağızlığıyla birlikte uzunluk on dokuz santimetreyi biraz aşar. Pipo, silüetine göre biçimlendirilmiş, siyaha boyanmış menteşeli ahşap bir kutuda korunur; kutunun içi kırmızı kadife ve satenle kaplıdır ve saten yüzde üreticinin damgası bulunur. Müze kaydı figürlerin yüzlerinin maymunsu karikatürler hâlinde işlendiğini açıkça yazar, kurumun ırkçı imge taşıyan nesneleri üretildikleri tarihsel bağlamı belgelemek üzere koleksiyona aldığını da ayrıca not eder.

Ansdell tablosuyla kurulan bağ

Hem satış tarifi hem de müze kaydı sahneyi İngiliz ressam Richard Ansdell'in (1815-1885) 1861 tarihli The Hunted Slaves tablosuna bağlar. Tablo aynı yıl Londra'da Royal Academy sergisinde, Henry Wadsworth Longfellow'un kaçak bir kölenin bataklığa sığınışını anlatan şiirinden alınan dizelerle birlikte gösterilmiştir; bugün National Museums Liverpool bünyesindeki Walker Art Gallery'de WAG 3070 numarasıyla kayıtlıdır. Kaçan çift, saldıran köpekler ve kaldırılmış balta örtüştüğü için bağ ilk bakışta makul görünür. Buna karşılık pipo literatüründe, ilhamı çağdaş bir belgeye dayandıran hiçbir kaydın bulunmadığı, tabloya dair dönem yazılarında da böyle bir pipodan söz edilmediği hatırlatılır. Kaynaklar bu noktada ayrıştığı için ilişki, kanıtlanmış bir kopya değil kabul görmüş bir yakıştırma sayılır.

Katalog tarifi ile müze kaydı

Pipo, kayıtlara göre uzun yıllar boyunca derlenmiş bir Siyah Amerikan tarihi koleksiyonunun Falls Church, Virginia'daki Quinn's Auction Galleries eliyle dağıtıldığı satıştaki tek pipo lotuydu ve aynı kayıtlara göre tahmin aralığının belirgin biçimde üzerinde kapandı. Envanter numarasının işaret ettiği gibi parça aynı yıl, Liljenquist ailesinin bağışı olarak müze koleksiyonuna girdi. İki tarif yan yana konduğunda ayrıntılar örtüşmez: satış metni ağızlığı kehribar diye tanıtır, müze kaydı malzemeyi plastik olarak verir; katalog kutuyu deri sayar, müze siyaha boyanmış ahşap olarak tarif eder. Tablonun bulunduğu yer de aynı biçimde ayrışır: satış metni Liverpool'daki International Slavery Museum'u adres gösterir, National Museums Liverpool ise eseri kendi kaydında Walker Art Gallery altında listeler; her iki kurum aynı çatı altında olduğundan bu, çelişkiden çok adlandırma farkıdır. Bir müzayede tarifinin nihai künye değil, doğrulanması gereken bir başlangıç noktası sayılmasının nedeni bu tür ayrımlardır; konu pipo müzayedeleri maddesinde ayrıca ele alınır.