Vagn Nielsen
Vagn Nielsen, pipolarını "Vagn P. Nielsen" damgasıyla imzalayan Danimarkalı bir pipo ustasıdır. Hakkında bilinenlerin neredeyse tamamı tek bir yazıya, Danimarka pipo dergisi Piber & Tobak'ın 1995 tarihli bir sayısında çıkan tanıtıma dayandığı için Nielsen, Danimarka Okulu çevresinde adı geçen ama biyografisi büyük ölçüde boş kalmış ustalardan biridir.
Damga ve bilinen işler
Nielsen'in kullandığı damga, düz blok harflerle yazılmış "VAGN P. NIELSEN" ibaresinden oluşur; belgelenmiş örneklerde imza, süslemesiz bir metin damgası olarak görülür. Günümüze ulaşan örnekler arasında düz damarlı (straight grain) brandy biçimleri belgelenmiştir — funda kökü bloğunda damarı izleyerek biçim çıkarma anlayışının ve serbest biçimli (freehand) yaklaşımın Kuzey Avrupa dışında da alıcı bulduğu yılların tipik ürünü.
Tezgâha giden yol
Nielsen mesleğe doğrudan pipoyla başlamadı. Kayıtlara göre bir dönem demircilik yaptı, sonrasında geçimini inşaat işçiliğinden sağladı; pipo yapımı bu süre boyunca boş zaman uğraşı olarak kaldı ve amatör dönem yaklaşık on yıl sürdü. Bu on yılın sonunda inşaattaki işini bırakarak zanaatı asıl mesleği hâline getirdi. Atölyesi ayrı bir adres değil, evinin bir bölümüydü: Sjælland (Zeeland) adasının batı ucundaki liman kasabası Korsør'de, Danimarka el yapımı geleneğinde sık rastlandığı üzere ev ile tezgâhın aynı çatı altında toplandığı küçük ölçekli bir düzen.
Çıraklık ve etki çevresi
Nielsen'in eğitimi, kendisi de Poul Ilsted'in yanında yetişmiş olan usta Manduela Riger-Kusk yanında geçti; sürece ayrıca Sixten Ivarsson yol gösterdi. Ivarsson'un bu tabloda görünmesi şaşırtıcı sayılmaz, çünkü savaş sonrası Danimarka pipoculuğunun soy ağaçlarının çoğu bir noktada ona bağlanır. Çıraklık 1995 baharında tamamlandı — yani Nielsen'in tam zamanlı usta olarak tanınması, Danimarka atölye geleneğinin ikinci ve üçüncü kuşaklarının aynı anda üretim yaptığı bir döneme denk gelir.
Bilinmeyenler
Nielsen'in pipoları farklı dönemlerde Korsør'deki evinden, Kopenhag'daki tütüncü Remo Sørensen üzerinden ve Köln'deki Peter Heinrich adresinden el değiştirdi; sonuncusu 1908'de kurulmuş köklü bir Alman tütüncüsüdür ve bu tür adresler İskandinav ustaların Alman koleksiyonculara ulaşmasında aktarma noktası olmuştur. Bunun ötesinde doğum ve ölüm yılı, toplam üretim hacmi ve çalışmalarının hangi yıla kadar sürdüğü konusunda güvenilir bir kayda ulaşılamamıştır; Nielsen, tek bir dergi yazısının ötesine geçmeyen belgeselliğiyle, 1990'ların Danimarka atölye sahnesinde adı kalıp izi silinmiş yapımcıların örneğidir.