Coronilla Kökü (Coronilla Root)

Coronilla kökü, Güney Amerika'nın Río de la Plata havzasında yetişen Scutia buxifolia ağacının yer altındaki gövdesinden elde edilen, bölgesel ölçekte kalmış bir pipo malzemesidir. Uruguay, kuzey Arjantin ve güney Brezilya'daki küçük atölyelerde kullanılır; uluslararası pipo ticaretinde neredeyse hiç görünmez.

Ağaç

Coronilla, cehri ile aynı familyadan (Rhamnaceae) dikenli bir ağaçtır; bölgede "coronillo" adıyla da anılır. Türü 1861'de Avusturyalı botanikçi Siegfried Reissek, Flora Brasiliensis içinde tanımlamıştır. Boyu genellikle altı metre dolayında kalır; gövdesi bodur, tepesi yayvan ve yuvarlaktır. Yaprakları kışın dökülmez, güneş gören yüzlerde açık, gölgede koyu yeşil durur.

En belirleyici özelliği büyüme hızıdır: gövde çapının yılda yaklaşık iki milimetre kalınlaştığı kaydedilir. Bir insan ömrü boyunca ancak birkaç santimetre kalınlaşan bu gövde, son derece sıkı dokulu ve ağır bir odun verir. Kırsalda ağacın öncelikli değeri de buradan gelir: yüksek ısı verimiyle aranan bir yakacaktır. Oymacılıkta kullanılması ise botanik literatüründen çok bölgesel zanaat pratiğine dayanır.

Adın karışıklığa yol açtığını belirtmek gerekir: Avrupa florasında Coronilla, baklagillerden ayrı bir cinsin bilimsel adıdır. Pipoculukta anılan coronilla ise bu cinsle akraba değildir; yalnızca yerel bir halk adını paylaşır.