Hydrostone ve Reçine Pipolar

Hydrostone ve reçine pipolar, oyularak biçim verilen briar ve lüle taşı geleneğinin dışında kalan, kalıba dökülerek üretilmiş pipoları anlatır. İki malzemeyi bir arada anmayı gerektiren şey ortak üretim mantığıdır: kalıp, ince bir oymanın bütün ayrıntısını emek harcamadan istenildiği kadar çoğaltır. Bu kolaylık pipoculukta birbirinden çok farklı iki sonuç doğurdu. Alçı esaslı hydrostone açık kopya ve onarım malzemesi olarak kaldı; reçine ise hem ucuz seri üretim haznelerinin hammaddesi oldu hem de koleksiyon piyasasındaki sahteciliğin başlıca aracına dönüştü.

Hydrostone: Alçıdan Kopya

Hydrostone, Amerikan döküm ve model sanayisinde kullanılan yüksek dayanımlı bir alçı türünün ticari adıdır. Alçının kimyasal temeli kalsiyum sülfat yarı hidrattır; suyla karıştırıldıktan on dakika kadar sonra priz almaya başlar, ilk sertleşmesini bir saat dolmadan tamamlar, sonraki günlerde iç kristal yapısı değiştikçe sertliği artmayı sürdürür. Donduğunda beyaz, sık dokulu ve hafif bir kütle verdiği için heykel, figürin ve kalıp işlerinde tercih edilir. Aynı nitelikler onu lüle taşının mat beyaz yüzeyini taklit etmeye de elverişli kılar.

Malzemenin pipoyla anıldığı dönem 1970'lerin başıdır. Kayıtlara göre Massachusetts'in Cambridge kentinde antika lüle taşı piposu alıp satan Michael Seiden, 1971 sonbaharında Hobbies dergisine verdiği ilanlarla kendi koleksiyonundaki pipoların ve puro ağızlıklarının hydrostone dökümlerini duyurdu. Bu parçalar sahte diye değil kopya diye sunuluyor, kullanılmak üzere de düşünülmüyordu. Denemeyi kısa ömürlü kılan da buydu: alçı, ateşin karşısında durabilecek bir hazne malzemesi değildir. Buna karşılık kırık bir lüle taşı haznenin onarımında dolgu olarak akla gelmeyi sürdürür.