Rustication (Kabartma Yüzey İşlemi)
Rustication, bir pipo haznesinin ve çoğu zaman sapının yüzeyinden ufak parçalar koparılarak girintili çıkıntılı bir doku elde edilmesidir. Türkçede "kabartma" veya "çentikli yüzey" olarak anılır; camiada yerleşmiş adı ise İngilizce hâliyle kullanılır. Düz (smooth) cilalı yüzeyin ve kum püskürtmenin yanında, briyar bir pipoya verilebilecek üç temel dış görünüşten biridir.
Neden başvurulur
Briyar işlenmeyi bekleyen bir kök parçasıdır ve her bloktan düzgün grenli, kusursuz bir hazne çıkmaz. Kum kalıntısı, iç boşluk, ince çatlak veya dağınık gren, düz cilanın affetmeyeceği yüzeyler bırakır. Kabartma işlemi bu noktada devreye girer: doku, blokta kalan izleri ve düzensizliği yüzeyin genel görüntüsü içinde eritir, böylece bir tarafı kusurlu olduğu için ıskartaya ayrılacak blok kullanılabilir hâle gelir.
Camianın yerleşik kanaatine göre aynı atölyenin düz yüzeyli örnekleri, kabartma yüzeylilere göre daha üst basamakta sayılır; bu nedenle bir ustanın kabartmaya yönelmesi çoğu zaman estetik tercihten çok blokta bulduğu duruma verilmiş bir karar olarak yorumlanır. Yöntemin yalnızca kurtarma amacı taşıdığını söylemek de yanlış olur: girintili yüzey ele daha çok tutunur, iri hazneli pipolarda kavramayı kolaylaştırır ve kullanıcılar arasında yıllar içinde oluşan patinanın bu yüzeyde daha belirgin göründüğü söylenir.
Aletler ve uygulama
Kabartmanın tek bir doğru yöntemi yoktur. Aletlerin çoğu hazır satılmaz; usta kendi aletini kendi kurar ve ortaya çıkan doku zamanla atölyenin imzasına dönüşür. Uygulamada üç ana aile öne çıkar:
Uçları sivriltilmiş çivilerden yapılan aletler. Başları kesilip uçları taşlanan çiviler bir boru bağlantı parçasının içine sıkıştırılır. Alet briyara bastırılıp çevrildiğinde odun küçük parçalar hâlinde kopar, geride düzensiz ve kayalık bir yüzey kalır. Sonucun toplu görünmesi, basma izlerinin birbirini yeterince örtmesine bağlıdır; seyrek bırakılan doku dağınık durur.
Oyma keskileri. Ahşap oymacılığının el keskileriyle yüzeyden daha iri parçalar kaldırılır. Doku çivili alete göre daha derin ve iri hatlı çıkar.
Döner freze. Uç çeşitliliği sayesinde birbirinden farklı pek çok yüzey elde edilebilir; devir ve uçla temas süresi ayarlanmazsa odunun yanma riski vardır.
Ustaların bir bölümü bu yolları tek başına değil, aynı pipoda birlikte kullanarak kendine özgü bir görünüş arar. Doku bittikten sonra yüzey fırçalanarak tozundan arındırılır, gerekirse hafifçe zımparalanır ve boyanır. Girintiler koyu, tepe noktaları açık kalacak biçimde iki kat boya uygulamak, dokuyu belirginleştirmenin klasik yoludur. Bir pipo nasıl yapılır maddesinde anlatılan üretim akışında rustication, hazne biçimlendirildikten sonra ve cila aşamasından önce gelir.
Kum püskürtmeyle ilişkisi
Rustication ile kum püskürtme çoğu zaman birbirinin yerine kullanılır, oysa iki ayrı işlemdir. Kum püskürtmede aşındırıcı, odunun yumuşak halkalarını oyar; ortaya çıkan doku briyarın kendi gren düzenini üç boyutlu olarak açığa çıkarır. Kabartmada ise doku tamamen ustanın elinden çıkar ve grenle ilgisi yoktur. Kum püskürtmenin pipoculukta yaygınlaşması Dunhill'in 1917'de tanıttığı Shell hattıyla anılır; el aletiyle doku verme ise özellikle İtalyan atölyelerinde kendi ekolünü kurmuştur. Castello markasının "Sea Rock" adıyla sunduğu kabartma yüzeyi, bu ekolün bilinen örneklerinden biri kabul edilir. Yüzeyi hiç işlenmeden bırakılan pipolar için ise doğal finiş maddesine bakılabilir.