Fritz Becker ve Becker Pipoları
Becker, Roma'da üç kuşaktır sürdürülen bir İtalyan pipo atölyesinin adıdır. Markayı kuran Fritz Becker, İtalyan pipo camiası için alışılmadık bir isimdi; tezgâhın başına da ancak orta yaşında, ressamlık ve çevirmenlikle geçen uzun bir hayatın ardından geçti. Kayıtlara göre 1921'de Viyana'da Yahudi bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiş, Avusturya'nın 1938'de ilhakından sonra ülkeyi terk etmişti. Kaçış güzergâhı anlatımlarda ayrışır; kimi kaynak Balkanlar'ı, kimi İngiltere'yi işaret eder. Ortak olan, savaş yıllarında beş dil bilen bu mültecinin İngiliz istihbaratı için dilbilimci ve çevirmen olarak çalıştığı ve cephenin kuzeye ilerleyişiyle Roma'ya varıp orada kaldığıdır.
Campo de' Fiori'deki tavan arası
Savaş sonrasında Becker çeviri işini sürdürdü, bir yandan da ressam, heykeltıraş ve tasarımcı olarak ad yaptı; anlatılana göre Dünya Yahudi Kongresi'nin Vatikan nezdindeki temsilciliğini de üstlendi. Campo de' Fiori semtindeki tavan arasını kendine atölye edinmişti. Pipoyla 1944'te tanışmış, yıllar içinde eline geçen pipoları kendince elden geçirmeyi alışkanlık hâline getirmişti; bu didiklemenin varacağı yer belliydi ve 1970'te ilk piposunu kendi yaptı.
Uğraş, meraklı bir oyalanma olmaktan 1974'ten sonra çıktı. Makine işlerine yatkın oğlu Paolo tavan arasına düzenli uğramaya, funda kökünü (briyar) işlemenin farklı yollarını denemeye başladı. Baba oğul, Güney İtalya'nın Calabria yöresinden gelen üst kalite plato briyarla küçük sayılarda çalıştı; biçim, denge ve içim davranışı üzerinde birlikte karar verdiler.
Carmignani damgasından Becker markasına
Markanın kuluçkası, Roma'nın en eski pipo dükkânlarından Carmignani oldu. Beckerlerin ilk ürettikleri damgasızdı ve görüş alınmak üzere dükkânın işten anlayan müşterilerine verildi. 1975'ten itibaren aynı pipolar "Carmignani – Hand Made" damgasıyla satışa çıktı; 1978 sonuna gelindiğinde dükkân çevresinde yerleşmiş bir itibarları vardı. 1979'da aracı ad bırakıldı ve Becker imzası doğrudan pipoların üzerine vuruldu.
Aynı yıl Fritz Becker, kalite derecelerini oyun kâğıdı sembolleriyle göstermeye başladı. Sonradan A, B ve C dereceleri eklendi, ama sembollere dayalı düzen değişmeden kaldı; "four hearts" ya da "royal flush" gibi üst derece adları bugün de Becker pipolarının künyesinde geçer.
Musicò ortaklığı ve süreklilik
Markanın Roma dışına açılmasında Carmignani'nin yöneticisi Giorgio Musicò'nun payı büyüktür. İlişki 1989'da Becker & Musicò adlı ortak dükkâna ve klasik İngiliz kalıplarına yaslanan ayrı bir pipo dizisine dönüştü; bu dizide Musicò'nun oğlu Massimo da Paolo'yla birlikte çalıştı. Atölye aynı dönemde tavan arasından daha geniş bir mekâna taşındı, Paolo işi tam zamanlı üstlendi. Kayıtlara göre 1981'de Amerikalı ithalatçı David Field'ın girişimiyle pipolar Birleşik Devletler'e ulaştı ve marka orada kalıcı bir tanınırlık kazandı.
Fritz Becker 1980'ler boyunca geri planda kalsa da tezgâhı bırakmadı. Klasik İngiliz biçimlerine yakın dururken Paolo neo-klasik çizgiye yöneldi; o yılların pipolarında iki elin de payı bulunduğundan bir pipoyu tek bir yapımcıya atfetmek mümkün değildir. Fritz 1991'de öldü. Paolo, gövde biçimlendirmeden yüzey işlemlerine ve ağızlığa kadar her aşamayı tek başına yürüttüğü üretimini 2014 yılının aralık ayındaki ölümüne dek sürdürdü; Castello ya da Mastro de Paja gibi ekip hâlinde çalışan çağdaşlarının yanında Becker, tek kişilik bir imza olarak anıldı. Atölye bugün Paolo'nun oğlu Federico Becker tarafından sürdürülüyor.
