GBD Seri Adları ve Kalite Kademeleri

GBD seri adları, markanın pipolarında sapın üzerine basılan hat adlarıdır. Bir GBD'yi tanımlarken koleksiyoncular önce bu ada, sonra biçim numarasına bakar. Ganneval, Bondier ve Donninger ortaklığından doğan marka, ömrü boyunca yüzden fazla seri adı kullandı; bunların çoğu için ne eksiksiz bir üretim kaydı ne de güvenilir bir tarih listesi kaldı.

Listenin dayandığı belgeler

Konuyla ilgili en kapsamlı döküm, Jerry Hanna'nın Perardua.net için hazırladığı ve Pipedia'nın izin alarak yeniden yayımladığı seri listesidir. Hanna'nın elindeki malzeme üç kalemden oluşur: 1990'larda alt.smokers.pipes haber grubunda dolaşan yazışmalar, Herb Wilczak ile Tom Colwell'in 1997 tarihli Who Made That Pipe? adlı başvuru kitabı ve sonradan edindiği, 1970'ler ile 1980'lerin başına ait Oppenheimer GBD katalogları. Derleyen kişi dökümün eksik kaldığını açıkça yazar; birçok hattın bugün yalnızca adı bilinir, yüzey tarifi bilinmez.

Birinci kalite, ikinci kalite ve özel damgalar

Hatlar kabaca üç öbeğe ayrılır. Üzerinde GBD damgası bulunanlar birinci kalite, yalnızca seri adıyla satılıp marka logosu taşımayanlar ikinci kalite sayılır. Üçüncü öbek, kataloglarda "private brand" başlığı altında toplanan pipolardır: gövde GBD tezgâhından çıkar, damga ise siparişi veren tütüncünün ya da mağaza zincirinin adını taşır. Bu ayrım göründüğü kadar sabit değildir. Aynı hattın farklı yılların kataloglarında bir kez logolu, bir kez logosuz listelendiği görülür; dolayısıyla seri adı tek başına kademe göstergesi sayılmaz, üretim yılı bilinmeden kademe kesinleşmez.

Kademeler ve tanınan hatlar

Resmî bir GBD kalite cetveli bilinmiyor. Elde bulunan sıralama, 1976-1980 kataloglarını karşılaştıran bir koleksiyoncunun çıkardığı listedir; burada en üstte Pedigree, Straight Grain, Prodigy ve Bronze Velvet, hemen altında Virgin, Varichrome, Prestige, Jubilee ve New Era yer alır. Virgin, uzun yıllar dolgusuz briyarla yapılan tek GBD kalitesi olarak anılır. Prestige ile derin kumlanmış Prehistoric hatlarında Perspex ağızlık tercih edilirdi; ilkinde siyah, ikincisinde camı andıran şeffaf olanı. Marka belgelerinde Perspex sözcüğü akrilik ağızlık malzemesini karşılar. Century'nin çıkış tarihi kaynaklarda çelişir: bir kayıt 1950'yi, bir başkası 1960'lı ya da 1970'li yılları verir. Xtra'nın 1930'lardan sonra üretilmediği, Seventy-Six'in ise 1976'da Amerika Birleşik Devletleri'nin iki yüzüncü yılı için çıkarıldığı belirtilir.

Yüzey adları, ölçü kodları ve tarihlendirme

Katalog dilinde "take off", çift tonlu bir boyama yöntemine verilen addır: boya damarın yumuşak dokusunu koyultur, sert damar açık kalır, aradaki zıtlık böylece belirginleşir. Granitan, kumlandıktan sonra kısmen zımparalandığı için çakıl gibi pürüzlenen bir yüzeyin; Tapestry ile Fantasy ise kumlamadan önce maskelenerek düz bırakılan geometrik alanların adıdır. Bu tekniklerin genel çerçevesi yüzey işlemleri maddesinde ele alınır. Iringa, Jenga, Kibo ve Nusi hatları briyar değil Afrika lüle taşından yapılırdı; 1976 kataloğu bunların Tanganyika'da işlendiğini yazar. Bölgenin sepiyolit yatakları, özellikle Amboseli havzası, madencilik kayıtlarında geçer; adların bir bölümü de oranın coğrafyasından gelir: Iringa güney Tanzanya'da bir kent, Kibo ise Kilimanjaro'nun en yüksek konisidir. Standart dışı büyük ölçüler, küçükten büyüğe Conquest, Collector ve Colossus koduyla ayrılırdı. Tarihlendirmede ağızlıktaki rozet de yol gösterir: metalden kakılan rozetin yerini boyalı bir damganın alması, Comoy's of London ile birleşmenin ardından gelen üretime işaret eder.