Steinhart (Briar Originals)

Steinhart, Amerikan el yapımı pipoculuğunun 1970'lerde filizlendiği yıllarda New Jersey'de ortaya çıkan, üretim ömrü kısa kalmış bir imzadır. Arkasındaki usta, JHW Pipes markasının sahibi Jack H. Weinberger'in yeğeni Vic Steinhart'tır. Kendi damgasını taşıyan pipolar bugün ancak koleksiyonlarda görülür; buna karşılık Steinhart'ın çalıştığı ve kurduğu atölyelerden geçen isimler, sonraki on yıllarda ülkenin tanınmış üreticileri arasına girmiştir.

Weinberger atölyesinde yetişme

JHW'nin sipariş hacmi büyüdükçe atölyeye çevredeki gençler alınmaya başlandı; komşu evde oturan Steinhart da bunlardan biriydi. Ustalık gerektiren, hazır şablona bağlı kalmadan biçimlenen freehand gövdelerde kısa sürede yol aldığı anlatılır. O yıllarda atölyenin tezgâhlarında çalışanların çoğu lise çağındaydı; işe girenlerin bir bölümü birbirini tanıyan arkadaşlardı. Aynı yerde çalışmaya başlayan Mark Tinsky ile Curt Rollar, sonradan American Smoking Pipe Co. adıyla anılacak atölyeyi kuracaktı.

SK Pipes ve Briar Originals

Steinhart'ın ilk bağımsız girişimi, lise sonrasında bir arkadaşıyla ortaklaşa kurduğu SK Pipes oldu. Atölye, JHW'nin bulunduğu semtte kiralanan bir evde çalıştı. Anlatıya göre ortak, adı Mitch Kaufman olarak verilen bir okul arkadaşıydı; bu ayrıntı yalnızca dönemin tanıklarına dayandığı için bağımsız kayıtlarda izi bulunmaz. Yeni atölyeye JHW'de cila işini yürüten çalışanlardan biri de geçmişti; küçük bir semtte iki tezgâhın aynı işgücü havuzunu paylaşması, dönemin bağımsız atölyeleri arasındaki geçişkenliğin tipik örneğidir. Girişim yine de kısa ömürlü oldu.

Steinhart bundan sonra kendi adına Briar Originals markasını kurdu; pipolar BOI kısaltmasıyla damgalanıyordu. Markanın dönemin tütüncüler fuarı RTDA'da görücüye çıktığı aktarılır, ancak üretim birkaç yılı geçmedi. Kayıtlara göre toplam çıkan pipo sayısı dört yüz ile beş yüz arasındadır. Briyar işleyen bağımsız bir atölye için bile küçük kalan bu rakam, BOI damgasının bugün neden bu kadar seyrek görüldüğünü açıklar.

Atölyenin el değiştirmesi

Genç yaşta evlenen Steinhart, düzenli gelir getiren bir işe geçerek pipoculuğu bıraktı ve bir kereste işletmesinde çalışmaya başladı. Tezgâhta yarım kalmış son BOI gövdelerini Curt Rollar ile Mark Tinsky bitirdi; bu pipoların satışından çıkan parayla Steinhart'ın elindeki briyar stoğu ve donanımı devralındı. Kapanan küçük bir markanın kalan malzemesi, böylece Doğu Yakası'nın uzun ömürlü atölyelerinden birinin başlangıç sermayesine dönüştü.

Steinhart'ın üretici olarak öyküsü burada biter; buna karşılık aynı tezgâhlarda yetişen kuşak kırk yılı aşan bir çizgi kurdu. Bu yüzden Steinhart adı, geride bıraktığı pipo sayısıyla değil, Amerikan el yapımı pipoculuğunun kuruluş yıllarındaki bağlantı noktası olmasıyla anılır. BOI damgalı bir pipo bugün koleksiyoncular için bir marka örneğinden çok, belirli bir atölye çevresinin belgesi sayılır.