JHW Pipes (Jack H. Weinberger)

JHW Pipes, emekli bir avukatın New Jersey'deki evinin bodrumunda kurduğu ve 1970'ler boyunca Amerikan freehand pipoculuğunun en çok konuşulan adreslerinden birine dönüşen atölyedir. Marka adı, kurucu Jack H. Weinberger'in pipolarına vurduğu baş harflerden gelir; damga koleksiyoncular arasında bugün de bu üç harfle anılır.

Bodrumda kurulan tezgâh

Kayıtlara göre Weinberger, Virginia'da sürdürdüğü avukatlığı 1960'ların sonunda bıraktı ve ailesinden birkaç kişinin yaşadığı West Caldwell'e yerleşti. Ömrü boyunca pipo içmişti; yapımcılığı ise emekliliğinden sonra, düzenli bir çıraklıktan geçmeden öğrendi. Anlatıldığına göre bu işteki tek eğitimi, Maplewood'daki pipo yapımcısı Max Schulte'nin tezgâhını yakından izlemek oldu. Ardından evinin bodrumundaki küçük bir odayı atölyeye çevirdi, ikinci el makineleri kendi işine göre dönüştürdü ve tedarik zincirini doğrudan kendisi kurdu: ağızlık için önce İngiltere'den, sonra Almanya'dan ebonit, hazne için Yunanistan'dan plato briyar getirtti.

Zamanlama lehineydi. O yıllarda Danimarka Okulu çıkışlı serbest biçimli pipolar ABD'de büyük ilgi görüyor, aynı işi çıkarabilen Amerikalı imza sayısı ise az kalıyordu. İlk JHW pipoları New Jersey tütüncülerinde hızla karşılık buldu; Weinberger de kısa sürede gününün büyük bölümünü tezgâh başında geçiren tam zamanlı bir yapımcıya dönüştü.

Liseli çıraklardan kurulu bir atölye

Weinberger yardımcı ihtiyacını yakınındaki liseden karşıladı; atölye yıllar içinde bir tür gayriresmî okula dönüştü. Öğrenciler kaba biçimlendirme, delme, zımpara ve cila gibi işleri üstlenir, pipoya son hâlini usta verirdi. Bu tezgâhtan geçen adlar arasında Curt Rollar, Mark Tinsky, Weinberger'in yeğeni Vic Steinhart, pipo yapımcısı Joe Cortigiano'nun torunu Scott Parfumi, hazne ağzını kıvrımlı işlemesiyle ayrılan Diane Doerr ve atölyede yalnızca birkaç ay kalan Frank Augsburger sayılabilir. Steinhart, okul arkadaşı Mitch Kaufman ile birlikte ayrılarak SK Pipes adıyla kendi atölyesini kurdu.

Rollar zamanla atölyenin belirleyici eli oldu; klasik biçimlerden en serbest yorumlara kadar bütün repertuvarı çıkarabiliyordu. Bu da Weinberger'e işin ticari yanıyla uğraşacak alan açtı. Marka önce komşu New York eyaletine yayıldı; 1973'te New York'ta düzenlenen RTDA fuarı ise ülke çapında tanınma getirdi. Aynı yıl The New York Times'ta yayımlanan bir pipo yapımcıları haberinde Weinberger'in de anıldığı kayıtlıdır.

Dağılma ve bıraktığı iz

Atölyenin en yoğun dönemi 1976 dolaylarıdır: talep üretimi aşmış, Weinberger'in kendisi ise tezgâhtan büyük ölçüde çekilerek denemelik parçalarla uğraşır olmuştu. 1978'in sonunda Rollar ile Tinsky ayrılıp kendi markaları American Smoking Pipe Co.'yu kurunca atölye asıl gücünü yitirdi. Yerlerine alınan yeni liseliler açığı kapatamadı, üretim yavaş yavaş durdu; Weinberger 1982'de öldü.

Weinberger'in kalıcı etkisi, tezgâhından geçen gençlerin sonraki yıllarda Amerikan el yapımı pipo sahnesini kuran adlara dönüşmesinde aranır. Ölümünün ardından kendisi için kullanılan "Amerika'nın Sixten Ivarsson'ı" nitelemesi ise camiada herkesçe benimsenmiş değildir. JHW damgası yine de Amerikan freehand akımının kurucu adreslerinden biri sayılır.