Erken Dönem Dunhill OD Pipoları

Dunhill OD, Dunhill pipolarının gövdesinde 1920'lerden itibaren rastlanan, savaş sonrasında ise "ODA" biçimiyle kalıcılaşan bir damga ailesidir. Harflerin yaygın kabule göre karşılığı "Own Design"dır; damga, markanın numaralı standart şekil çizelgesine girmeyen pipoları işaret eder. Damgayı çoğu zaman A ile J arasında ikinci bir harf izler; bu harf piponun derecesini belirtir. 1953 öncesine ait OD'ler hem kataloglarda hem de günümüze kalan örneklerde ancak dağınık izler bıraktığı için damganın erken dönemi, Dunhill literatürünün en çok tartışılan konularından sayılır.

Savaş Öncesi Dönem

Kayıtlara göre OD, Dunhill kataloglarında ilk kez 1928'de toplu biçimde yer aldı; izleyen yıllarda ise kataloglardan neredeyse tümüyle çekildi. Markanın damga literatürünü derleyen John C. Loring, günümüze ulaşan savaş öncesi örneklerin iki düzineyi bulmadığını aktarır. Bilinen parçalar ortak bir çerçeve çizer: büyük gövdeli, çoğunlukla düz (smooth) bitişli ve tek tek yapılmış pipolar. Loring, 1930'ların ekonomik koşullarını gerekçe göstererek OD'nin savaş öncesinde düzenli satılan bir ürün hattına dönüşmediğini düşünür. Damganın neden bu kadar seyrek karşımıza çıktığı ise kesin olarak bilinmiyor.

Savaş Sonrası: 800'lü Seri

Savaş yıllarında ham madde ve donanım darlığı üretimi geriletti; briar ile ağızlık malzemesi ebonitin (vulcanite) tedariki aksadı, 1940'lar boyunca hiç yıllık katalog çıkmadı. Barışla birlikte markanın alıcı kitlesi de değişti ve ağırlık Amerika pazarına kaydı. Dunhill 1950'de, 8 ile başlayan üç haneli şekil numaralarını devreye soktu; gövdede bu numaranın üstüne OD damgası ve derece harfi vuruluyordu. Serinin bir kolu, 80_ ve 86_ numaralarıyla orta boy ve alışılmadık biçimli pipolara ayrılmıştı. Öbür kol ise fabrikanın "semi-giant" dediği, büyük ölçekli klasik şekillerden oluşuyor; 83_ ile başlayıp sonradan 84_ ve 85_ numaralarına genişliyordu. Bu ikinci kolun bilinen örnekleri arasında ODA 834 prince, ODA 836 panel billiard ve ODA 841 lovat sayılabilir.

1953 ve Modern ODA

Düz bitişte kullanılan İtalyan briarı, büyük pipoya yetecek bloklar hâlinde ancak 1948'den sonra ve yüksek maliyetle bulunabiliyordu; Cezayir briarı ise markanın Shell adını verdiği kumlama bitişe ayrılmıştı. Loring'in çıkarımına göre bu maliyet farkı, 1952'ye kadar düz bitişli semi-giant'ların bir üst derece olan ODB damgasını taşımasına yol açtı; aynı ölçüdeki Shell pipolar ise OD hattının dışında bırakılarak grup 4 olarak fiyatlandırıldı. 1953'te sıralama tersine döndü: düz semi-giant'lar ODA'ya indirildi, Shell semi-giant'lar ODA'ya yükseltildi ve üretimin ağırlık merkezi bu gruba geçti. Aynı yıllarda Barling da EXL ve EXEXL adlı büyük boylarla Amerika pazarına açılmıştı; bu rekabetin 80_ ve 86_ kolunun terk edilmesinde payı olduğu düşünülür. Damgalardan yıl okuma yöntemi için Dunhill Patent Damgaları ve Tarihlendirme maddesine bakılabilir.