Lakeland Tarzı

Lakeland tarzı, İngiltere'nin kuzeybatısındaki Kendal kasabasında yerleşmiş bir aromalandırma geleneğine verilen addır. Terim tek bir harmanı değil, bir üslubu anlatır: tütünün kendi tadının üzerine, çiçek ve parfüm dünyasından gelen belirgin bir esans katmanı bindirilir. Kendal'ın Göller Yöresi'ne (Lake District) komşu konumu bu adlandırmanın kaynağıdır.

Kendal geleneğinin kökeni

Kasabadaki enfiye üretimi 1792'ye dayandırılır. Kayıtlara göre Thomas Harrison, Glasgow'da öğrendiği enfiye üretim bilgisini ve ikinci el makineleri Kendal'a getirmiştir. İşletme sonraki kuşakta evlilik yoluyla Samuel Gawith'in eline geçmiş, onun 1865'teki ölümüyle de oğullarına kalmıştır. İlerleyen yıllarda iş ikiye ayrılmıştır: bir kol bugün Samuel Gawith adını taşır; ailenin en küçük oğlu William Henry Gawith'in 1887'de Henry Hoggarth ile kurduğu ortaklıktan ise Gawith Hoggarth & Co. çıkmıştır. Her iki firma da üretimini hâlâ Kendal'da sürdürür.

Bu geleneğin enfiyeden gelmesi rastlantı değildir. Enfiye üretiminde kullanılan kokulandırma bilgisi, aynı atölyelerde pipo tütününe de uygulanmıştır. Bazı Lakeland harmanlarının reçetelerinin 19. yüzyıldan bu yana yalnızca küçük değişikliklerle sürdürüldüğü kabul edilir.

Esans ve aromalandırma

Lakeland karakteri, ağırlıkla üst aromalandırmadan (topping) gelir: harman preslendikten sonra, kutulanmadan önce esansla ıslatılır ya da esansa batırılır. Bu, tütün yaprağı işlenirken uygulanan sosa göre daha yüzeyde kalan, kokusu daha keskin bir işlemdir; ayrıntısı sos ve aromalandırma maddesindedir.

Yaygın olarak anılan esanslar arasında gül, ıtır (rose geranium), lavanta, vanilya, misk, heliotropin ve tonquin sayılır. İçicilerin "sabunumsu" dediği tanım da buradan gelir; koku, klasik kolonya ve sabun formüllerinin çağrıştırdığı bir çiçek bileşimine yakındır. Aromatik tütünlerin çoğunda öne çıkan tatlılığın yerini burada kuru ve keskin bir çiçek izi alır; bu yüzden Lakeland harmanları aromatik harmanlar başlığının kenarında, ayrı bir küme olarak ele alınır.

Tonquin adı zaman zaman tartışma konusudur. Terim, tonka çekirdeği (Dipteryx odorata) kaynaklı kokuyu anlatmak için kullanılır; bu çekirdeğin başlıca bileşeni kumarin, Amerika Birleşik Devletleri'nde 1954'ten bu yana gıdada katkı olarak yasaklıdır. Yasak gıdaya ilişkindir; günümüz harmanlarında kullanılan tonquin esansının bileşimi üreticiye göre değişir ve firmalar tarafından ayrıntılı biçimde açıklanmaz.

Biçim ve kullanım

Lakeland harmanları çoğunlukla pres tütün olarak, flake ya da plug hâlinde sunulur; bu biçimlerin ayrıntısı pres tütünler ve flake piposu maddesinde ele alınır. Taşıyıcı yaprak olarak sıklıkla burley tercih edilir; burley'in gözenekli yapısı esansı iyi tutar.

Esansın pipoya ve saklama kabına sinme eğilimi güçlüdür; camiada Lakeland harmanları için ayrı pipo ayırmak yaygın bir alışkanlık olarak bilinir.