Laughingmoon Pipes (Robert Vacher)

Laughingmoon Pipes, Amerikalı yapımcı Robert Vacher'ın tek başına yürüttüğü briyar pipo atölyesinin markasıdır. Adres kayıtları atölyeyi önce Kaliforniya'nın kuzeydoğusundaki Litchfield kasabasında, sonraki yıllarda ise Florida'nın Jacksonville kentinde gösterir. Üretimin her aşaması tek elden yürütüldüğü için marka artisan ölçekli yapımcılar arasında anılır.

Ay, yıldız ve dört hane

Pipolarda üç ayrı işaret bir arada bulunur: hilal bir ay ile yıldızdan oluşan marka simgesi, el yazısı görünümlü "Vacher" imzası ve dört haneli bir sayı. Damga kayıtlarını derleyen kaynaklara göre bu sayı aynı zamanda bir tarih anahtarıdır; baştaki iki hane piponun o yıl içindeki sıra numarasını, sondaki iki hane ise üretim yılını verir. Bu okumaya göre gövdesinde 2013 yazan bir pipo, 2013'ün yirminci parçasıdır.

Markanın adı da aynı ikiliye dayanır. Vacher'ın bir boncuk dükkânında bulduğu gülen ay biçimli madalyon ile yine orada satılan ay-yıldız motifli takı damgası, hem simgeyi hem de damgalama aracını tek seferde sağlamıştır. Adda "gülümseyen" yerine "gülen" karşılığında karar kılınmasının nedeniyse, ilk seçeneğin Missouri Meerschaum markasının kullandığı adla karışma ihtimalidir.

Atölyenin kuruluşu

Atölyenin çekirdeğini devralınmış bir donanım oluşturur. Vacher, 1998'in son aylarında Kaliforniyalı oymacı Ted Lewis'ten, büyük bölümünü Lewis'in kendi tasarlayıp yaptığı tezgâhları, elde kalan briyar stoğunu ve yaklaşık üç yüz ağızlığı almıştır; anlatıya göre bu briyar, seksenli yılların başında oymacı Joe Mariner'dan alınmış partiden artakalandı. Üretim, 1999'un ilk aylarında American Smoking Pipe Co.'nun kurucularından Mark Tinsky'den yeni bir briyar partisi geldikten sonra düzenli hâle geldi; markanın başlangıcı da genellikle bu tarihe bağlanır.

Ustanın zanaat geçmişi

Vacher'ın kendi anlatımına göre pipo içmeye 1985'te, yirmi dört yaşındayken başlamıştır. O yıllarda Sacramento'da yaşıyor, Birdcage Walk çarşısındaki The Trade Winds adlı tütüncüde Joe Mariner'ın işlerini yakından görme fırsatı buluyordu. Oymacılıkla ilk teması 1986'da, yine kendi anlatımına göre 1950'lerden beri pipo oyan ve Union Pacific demiryolunda makinistlik yapan Ted Lewis aracılığıyla oldu; ilk piposunu Lewis'in atölyesinde çıkardı, izleyen altı ayda birkaç örnek daha yaptı. Şoförlükle geçen yıllar araya uzun bir boşluk soktu. 1996'da Kaliforniya eyalet yönetiminde işe girip Susanville'e yerleşmesi hem zamanı hem de eski hocasıyla yeniden bağ kurma imkânını getirdi; Lewis'i eyaletin kuzey kıyısındaki Fort Bragg'de buldu. Bazı kaynaklarda ustanın erken döneminde Amerikalı yapımcı Brian Ruthenberg ile birlikte çalıştığı da belirtilir.

Biçim dili ve üretim anlayışı

Estate kayıtlarında en sık görülen bileşim; rustik yüzey işlemleri, siyah astar üzerine koyu kırmızı üst kat boyama ve ebonit (vulkanit) eyer ağızlıktır. Akrilik ağızlıklı örnekler de kayıtlıdır. Biçim dağarcığı klasik kalıplarla sınırlı kalmaz: bambu saplı poker, ters kalabaş ve hawkbill gibi parçaların yanı sıra gümüş ara halkalı gövdeler de görülür. Vacher, yayımladığı kısa ilke metninde el emeği piponun gelir düzeyinden bağımsız olarak her isteyene açık olması gerektiğini savunmuş, pipolarını her gün işe giden insanlar için yaptığını belirtmiştir. Atölyenin bugün etkin olup olmadığına dair açık bir kayıt bulunmamaktadır.