Brad Pohlmann: Zanaatına Geri Dönen Amerikalı Usta

Brad Pohlmann, zanaata 1970'lerin ortasında giren, arada yirmi yılı aşkın bir süre başka bir meslekte çalıştıktan sonra tezgâha geri dönen Amerikalı pipo yapımcısıdır. Adı, hem Amerikan el yapımı pipo sahnesinin ikinci kuşağıyla hem de kullandığı aletlerin çoğunu kendi üreten az sayıdaki ustayla birlikte anılır.

Vermont Yılları

Pipoya ilgisi lise çağında, Kaliforniya'nın Alhambra kentindeki bir tütün dükkânında başladı. Britanya'nın köklü pipo evlerini yerinde görmek için çıktığı yolculuğun ardından zanaatı öğretecek bir usta aramaya koyuldu; New York'taki arayışı sonuç vermeyince 1976 sonbaharında, Elliott Nachwalter ile Jorg Jemelka'nın Vermont'un Stowe kasabasında yürüttüğü The Briar Workshop'a girdi. İlk haftalarda ücretsiz çalıştı, zamanla üretimin bütün aşamalarında görev alan tek kişi durumuna geldi ve özellikle boya ile son yüzey işlerinde uzmanlaştı. Aynı kadroda ilerideki yıllarda kendi adıyla tanınacak J. T. Cooke de vardı. Pohlmann atölyede yaklaşık beş yıl kaldı; girişim Florida'ya taşındıktan sonra dağıldı.

Aradaki Uzun Boşluk

Pohlmann bu dönemde, kalıcı bir pipo yapımcısı olmak için makineye hâkim olması gerektiğine karar verdi. Dört yıl ve sekiz bin saat süren bir takım-kalıpçılık (tool and die) çıraklığını tamamladı. Ardından uzun bir kurumsal kariyer geldi: yaklaşık on altı yılını Tandem Computers'ta geçirdi, şirketin önce Compaq'a, ardından Hewlett-Packard'a geçmesiyle işinden ayrıldı. Kendi anlatımına göre bu yıllarda kapanmış Arlington pipo fabrikasının sahibiyle ve orada çalışmış Charlie Tusa gibi ustalarla da çalışma imkânı buldu.

Tezgâha dönüşü çoğu kaynakta 2003 olarak verilir; bir yıl sonrasını gösteren anlatımlar da vardır. Eski iş arkadaşı Cooke aracılığıyla on beş yıl dinlendirilmiş funda kökü (briar) stoku edindi. Chicago pipo fuarında tanıştığı Todd Johnson'ın atölyesinde birkaç kez çalışması dönüm noktası oldu; burada "önce biçimlendir, sonra del" yöntemini öğrendi. Deliklerin kütük şekillendikten sonra açıldığı bu sıralama, damar yönünü gözeterek daha serbest biçimler çıkarmaya imkân verir.