Demuth ve Dunhill: Beşinci Cadde'de Kesişen İki Yol

Demuth—Dunhill bağlantısı, Amerikan pipo tarihinin çözülmemiş sorularından biridir: New York'un yerli devi William Demuth & Company ile Londra'dan gelen Alfred Dunhill arasında yirminci yüzyılın ilk çeyreğinde gerçek bir rekabet mi vardı, yoksa iki firmanın yolu yalnızca aynı caddede mi kesişti? Soruyu 2023'te derli toplu biçimde ortaya koyan, tütün nesneleri (tobacciana) üzerine çalışan araştırmacı Ben Rapaport'tur.

İki şirketi doğrudan birbirine bağlayan yazışma ya da sözleşme bulunmuş değildir; eldeki malzeme, aynı yıllara düşen bir dizi olay ile iki büyük özel koleksiyonun birbirine benzeyen akıbetinden ibarettir.

İki Firma

William Demuth & Company, dönemin ticaret dergilerinde dünyanın en büyük pipo üreticisi olarak anılıyordu. Kurucusu Almanya'dan göçen William (Wilhelm C.) Demuth'tur; kayıtlara göre New York'ta yıllarca pipo ithalatçılığı yaptıktan sonra 1862'de kendi üretimine geçmiş, zamanla baston, çinko heykel ve tütüncü dükkânlarının kapı önü figürlerini de kataloğuna eklemiştir. Fabrika Queens'te, satış salonu Manhattan'daydı. Ters üçgen içine yerleştirilen WDC harfleri firmanın damgası oldu; Wellington ile Milano ise en çok bilinen funda kökü (briar) serileriydi. Yönetim 1911'de kurucunun kardeşi Leopold Demuth'a geçti.

Alfred Dunhill (1872-1959) babasından kalan işi 1893'te devraldı, 1904'te otomobil sürücüleri için rüzgârlıklı bir pipo tasarlayarak bu alana girdi ve 1907'de Duke Street'teki tütüncü dükkânını açtı. Ağızlıktaki beyaz nokta 1912'de kullanılmaya başlandı. Dunhill pipoları ABD pazarına önce bir ithalatçının temsilciliğiyle girdi; firmanın kendi New York şubesi 1920'lerin başında, kayıtlara göre 1921'de açıldı.