Pipo Müzayedeleri ve Açık Artırma Kültürü

Pipo müzayedeleri, koleksiyonluk pipoların açık artırma yoluyla el değiştirdiği satışlardır. Bir bölümü doğrudan tütün eşyasına ayrılmıştır; çok daha büyük bir bölümüyse pipoların hatıra eşyası, edebiyat ya da dekoratif obje kataloglarına tek tük lot olarak karıştığı karma satışlardır. Çevrim içi teklif verme yaygınlaştıkça bu satışların katılımcı çevresi genişlemiş, sonuçlar da öngörülmesi güç bir dağılım göstermeye başlamıştır. Salonların ve kurumsal satışların tarihi için Pipo Müzayedeleri maddesine bakılabilir.

Ev Tahmini Neyi Anlatır, Neyi Anlatmaz

Müzayede evi her lot için bir değer aralığı yayımlar; buna "ev tahmini" denir. Bu aralık satışın nasıl biteceğinin habercisi değil, evin uzmanının işe başlarken vardığı kanaattir. Pipo değerlerini bilen bilirkişi çalıştırmayan evlerde aralığın geniş bir yanılma payı taşıdığı, koleksiyoncu camiasında yerleşik bir kanaattir. Bunun pratikteki karşılığı, aynı katalogda bir lotun tahmini katbekat aşmasıyla tanınmış bir markanın nitelikli bir örneğinin hiç teklif almadan geçmesinin yan yana durabilmesidir.

Yükselen tekliflerle yürüyen açık artırmada karşılık, önceden ölçülen bir büyüklük değil salonda kurulan bir sonuçtur. Ulrike Malmendier ile Young Han Lee'nin 2011'de American Economic Review'da yayımladığı "The Bidder's Curse" başlıklı çalışma, çevrim içi açık artırmalarda kazanan teklifin aynı anda sabit bedelle sunulan özdeş ürünün üzerine çıkmasının istisna değil sık rastlanan bir durum olduğunu, üstelik bu eğilimin çok deneyimli katılımcılarda da sürdüğünü göstermiştir. Katılımcının hesabı çekiç bedeliyle de bitmez: evin kendi payı (alıcı primi) ile parçanın adrese ulaşmasıyla ilgili kalemler eklenir; prim, kimi evlerde satış bedelinin beşte birine yaklaşır.