Ünlü Pipo Kullanıcıları

Ünlü pipo kullanıcıları, piponun yalnızca bir tütün kullanma aracı değil, aynı zamanda güçlü bir imge taşıyıcısı olduğunu gösteren geniş bir portre galerisidir. Bilim insanlarından romancılara, generallerden sinema yıldızlarına kadar pek çok tanınmış kişi piposuyla hatırlanır; üstelik bu imgenin en kalıcı örneklerinden bazıları gerçek kişilere değil, kurgu kahramanlarına aittir. Bu madde, kaynaklarla doğrulanabilen örnekler üzerinden pipo ile kamusal kimlik arasındaki ilişkiyi özetler.

Bilimden ve Sanattan İki Portre

Albert Einstein 1950'de, 71 yaşındayken Montreal Pipo Kullanıcıları Kulübü'nün ömür boyu üyeliğini kabul etti. Bu vesileyle pipo kullanmanın "insan işlerinde sakin ve nesnel yargıya katkıda bulunduğu"na inandığını söylemişti; sık alıntılanan bu ifade bilimsel bir tespit değil, söyleyenin ve döneminin kişisel kanaatidir. Fizikçinin uzun kullanımdan ağızlığı delinmiş piposu bugün Washington'daki Smithsonian Ulusal Amerikan Tarihi Müzesi koleksiyonunda korunmaktadır.

Vincent van Gogh, Aralık 1875'te kardeşi Theo'ya yazdığı mektupta piposunda "eski, güvenilir bir dost"u yeniden bulduğunu anlatıyordu. Kulağının bir bölümünü kestiği olaydan üç hafta sonra, Ocak 1889'da kendini piposuyla resmetti: "Sargılı Kulaklı ve Pipolu Otoportre", ressamın pipoyla kurduğu bağın en bilinen belgesi sayılır.