Urup (Arne Urup)

Urup, Danimarkalı usta Arne Urup'un adını taşıyan ve neredeyse tümüyle lüle taşı üzerine kurulu bir pipo imzasıdır. Ustanın bu malzemeyle çalışmaya 1970'lerin başında eline geçen bir blokla başladığı belirtilir. Serbest biçimli briarın ülkeye adını verdiği yıllarda çalışmasına karşın, Danimarka okulu ile anılan biçim arayışlarının dışında kalmış; kendini lüle taşı, kehribar ve gümüşle sınırlayıp Orta Avrupa'nın eski oymacılık tekniklerini sürdürmeyi seçmiştir. Atölyede tezgâh payı azdır, işin büyük bölümü elde yürür.

Kehribar Ağızlıklar

Urup'un pipolarında ağızlık çoğunlukla gerçek kehribardandır. Kullanılan hammaddenin Baltık kehribarı olduğu ve Litvanya'dan sağlandığı belirtilir. Ustanın saydam kehribar yerine "süt kehribarı" denen bulanık türü seçmesinin gerekçesi pratiktir: bu tür iri ve sağlam parçalar hâlinde bulunur, saydam olanda bir süre sonra içeriden seçilmeye başlayan duman kanalını da göstermez.

Kehribarı zor malzeme yapan şey kırılganlığıdır. Duman kanalı tek yönden baştan sona delinemez; matkap çıkış ucuna yaklaştığında parçayı ayakta tutan gövde kalmaz ve kehribar çatlar. Bu yüzden delme işi iki uçtan, birkaç milimetrelik adımlarla ortada buluşacak biçimde ilerletilir; ustanın bu iş için ucu düzleştirilmiş bir bisiklet teli kullandığı aktarılır. Kanalın gövdeye bakan ucuna diş açılır ve buraya sapın içindeki yuvaya oturan teflon bir geçme takılır. Tek bir ağızlığın birkaç saatlik el emeği istemesi bu ayrıntılardan ileri gelir. Bakımı ise basittir: kehribar kimyasal temizleyici kaldırmaz, su ve sabunla yetinilir.