Aromatik Harmanlar

Aromatik harmanlar, tütüne vanilya, kiraz, karamel, rom veya kahve gibi tütün dışı tat ve kokuların eklendiği pipo tütünü ailesidir. Dünya pipo tütünü satışının açık ara en büyük bölümünü aromatiklerin oluşturduğu kabul edilir.

Bir Harmanı Aromatik Yapan Nedir?

Aromalandırma iki ayrı teknikle yapılır: işlemin başında yaprağa emdirilen soslama (casing) ile işlemin en sonunda püskürtülen üst aroma (topping). Soslama, aromatik olsun olmasın hemen hemen tüm ticari pipo tütünlerine uygulanır ve tütünün doğal tadını desteklemeyi amaçlar; bir harmanı gerçek anlamda "aromatik" yapan unsur, kokusu belirgin olan üst aromadır. Kullanılan çözeltilerin kesin içeriği üreticiden üreticiye değişir ve çoğunlukla ticari sırdır. Her iki tekniğin ayrıntısı sos ve aromalandırma maddesinde anlatılır.

Aromatik harmanların belkemiğini Cavendish — özellikle siyah Cavendish — ile Burley oluşturur: şeker oranı düşük, emici yapıdaki bu yapraklar sosu iyi tutar. Gövde ve doğal tatlılık katması için harmana çoğu zaman bir miktar Virginia da eklenir.

Tarihçe

Tütünü tatlandırma geleneği yüzyıllar öncesine uzanır: anlatılana göre denizciler yanlarındaki tütünü rom ve melasla yumuşatırdı; 19. yüzyılda "honeydew" adıyla satılan tatlandırılmış tütünler de bu geleneğin ürünüdür. Bugün bilinen hafif aromatik tarzını ise 20. yüzyılda Danimarkalı üreticiler kitleselleştirdi; bu bir icat değil, yaygınlaştırma başarısıdır. 1887'de Svendborg'da kurulan Mac Baren, Amerikan tarzı harmanları Avrupa işçiliğiyle birleştirerek bu tarzı hem Avrupa'da hem ABD'de tanıtan öncü sayılır. Okyanusun öbür yakasında ise savaş sonrası Amerika'nın eczane raflarındaki kiraz aromalı karışımlar ve Captain Black tarzı tatlı harmanlar, yani codger harmanları, türü kitle kültürüne yerleştirdi.

Tarihsel olarak iki ana kol ayırt edilir:

• Danimarka tarzı: Vanilya, karamel ve meyve ağırlıklı; tatlı ve yumuşak karakterli.
• Lakeland tarzı: İngiltere'nin Lakeland bölgesiyle özdeşleşen, çiçeksi ve esanslı harmanlar.