Dunhill Curiosities: Markanın Az Bilinen Kayıtları
Dunhill Curiosities, Alfred Dunhill markasının bilinen tarihçesine sığmayan birkaç kaydın derlendiği başlıktır. Patent dosyaları, atölye pratiği, yurt dışında verilmiş bir üretim izni ve kurucunun özel koleksiyonunun akıbeti gibi birbirinden bağımsız ayrıntıları bir araya getirir. Markanın ana hikâyesi Dunhill (White Spot) maddesindedir; buradakiler o hikâyenin kenar notları sayılabilir.
Kartuşlu doldurma ve Vernon bağlantısı
Alfred Dunhill adına kayıtlı buluşlardan biri, piponun doldurulmasını hızlandırmayı amaçlayan hazır tütün kartuşudur. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki başvuru 19 Eylül 1921'de yapıldı; "Means for Charging Smoking Pipes" başlıklı 1.490.808 numaralı belge 15 Nisan 1924'te düzenlendi. Fikir yalındı: silindir biçiminde sıkıştırılmış tütün, kolayca yırtılabilen kâğıt ya da benzeri bir sargıya alınıyor, sargıya tutturulan şerit çekilince ambalaj açılıyor ve tütün kütlesi doğrudan hazneye oturuyordu. Kartuşlar firmanın "About Smoke" kataloğundaki tütün bölümünde tanıtıldı.
İkinci dosya Vernon Dunhill adınadır ve ağızlığı sapa bağlayan yaylı geçme (spigot) düzeneğini konu alır. Boyuna yarılmış metal tırnak, karşısındaki bileziğe yaslanarak ağızlığı yerinde tutar; çekildiğinde ayrılır, itildiğinde yeniden kavrar. Düzeneğin biri sapa, diğeri ağızlığa monte edilen iki biçimi bilinir ve her ikisinin de 1930'ların başından 1936 ortasına kadar kullanıldığı aktarılır. İngiltere'de Nisan 1931'de geçici koruma alındığı, patentin aynı yılın sonunda 363582 numarasıyla kesinleştiği pipo literatüründe geçer; resmî tescil kaydından doğrulanamamıştır. Amerikan karşılığı 1.861.910 numarasıyla 1932'de verildi. Bu döneme ait damgaların tarihlendirmedeki yeri için Dunhill Patent Damgaları ve Tarihlendirme maddesine bakılabilir.
Gümüş bilezikler ve fabrika onarımları
Bilezik takma işi fabrikada ayrı bir bölümde, birkaç kişilik küçük bir ekiple yürütülüyordu. Kullanılan gümüş 925 ayar, altın ise 9, 14 ve 18 ayardı; özgün bileziklerde en azından baklava biçimli çerçeve içine alınmış "AD" damgası ile ayar işareti bulunur. Belirli bir ağırlığın altında kalan gümüş parçalar İngiliz mevzuatında tam ayar damgası zorunluluğunun dışında tutulduğundan, bazı bileziklerde damga takımının eksik olması beklenen bir durumdur. Bölümün uzun süreli isimlerinden Leslie "Les" John Wood 1963'te işe girmiş, zamanla usta gümüş işçiliğine yükselmiştir; ayrılış tarihi kaynaklarda 1970'lerin sonu ile 1980'lerin başı arasında değişir. Wood daha sonra eşi Dolly ile kendi markasını kurdu ve bilezik üretimi dışarıya verildiğinde işi bir süre kendi atölyesinde sürdürdü. Kendi işini kuran eski Dunhill çalışanları arasında Sasieni ve Ashton markalarının kurucuları da anılır.
Onarım tarafında firma, işlemin fabrikada yapıldığını belgeleyen bir mühür kullanıyordu. Kırık ağızlığın değiştirilmesi ya da çatlak sapın tamiri gibi yapısal müdahalelerde piponun özgün damgaları yeniden işleniyor, işlemi ayrıca kayda geçiren bir servis damgası vurulmuyordu.
Almanya'ya verilen tütün lisansı
1926'da başlayan görüşmelerin 1938'de bir lisans anlaşmasıyla sonuçlandığı ve bazı Dunhill harmanlarının Hamburg merkezli Joh. Wilh. von Eicken firmasında imal edilmeye başlandığı aktarılır; bu kutuların altında "Hergestellt in Deutschland" ibaresi görülür. Yerinde üretimin ithalat vergi yükünden kaçınma amacı taşıdığı söylenir. Firmanın kendi tarihçesine göre 1943'te Müttefik bombardımanı önce Mülheim'daki fabrikayı, dört hafta sonra da Hamburg'daki yönetim binasını yıktı; von Eicken tütün üretme iznini ancak 1948'de geri aldı. Dunhill harmanlarının Almanya'daki imalatının ne zaman tümüyle bittiği belirsizdir: bir anlatı üretimin 1943 bombardımanıyla kapandığını, bir diğeri 1976'dan önceye kadar sürdüğünü söyler. Ayrıntı Almanya'da Üretilen Vintage Dunhill Tütünleri maddesindedir.
Kurucunun koleksiyonu
Alfred Dunhill'in yıllar içinde topladığı antika pipolar, tütün kavanozları ve tütün kitapları 12 Mayıs 2004'te Christie's South Kensington'da açık artırmaya çıkarıldı. Yüz yirmi lot arasında 1880 tarihli bir lüle taşı hazne, 18. yüzyıl sonuna ait bir çift Delft tütün kavanozu ve 1874 basımı bir tütün kitapları kataloğu bulunuyordu; kurum arşivi birkaç parçayı satıştan ayrı tuttu. Kurucunun tütün ve pipo literatürüne olan ilgisi için Alfred Dunhill'in The Pipe Book'u (1924) maddesine bakılabilir.