top of page
< Back

J.M. Boswell

J.M. Boswell, 1980'de Pennsylvania'nın Chambersburg kasabasında kurulan ve bugün ikinci kuşağın yürüttüğü bir Amerikan pipo atölyesidir. Kuruluşundan bu yana tek bir kasabaya bağlı kalması, üretimi fabrika ölçeğine taşımaması ve tezgâhın işleyişini aynı ailenin sürdürmesiyle bilinir.

Carlisle çıraklığı

Boswell'in zanaatla tanışması, Pennsylvania'nın Carlisle kasabasında pipo yapan Richard C. Johnson'ın yanında başladı. Johnson'ın kendi geçmişi 1939'a, Jersey City'deki Weber Pipe fabrikasına uzanıyordu; fabrikadan ayrıldıktan sonra Pennsylvania'ya yerleşmiş ve Carlisle'da kendi dükkânını açmıştı. Kayıtlara göre Boswell 1975'ten 1980 başına kadar bu tezgâhta çalıştı ve dönem boyunca dükkândan çıkan pipoların büyük bölümünü kendisi biçimlendirdi. Bu pipolar Boswell'in değil, "Johnson Handmade" damgasını taşır; dolayısıyla kendi adıyla anılan üretimi 1980 öncesini kapsamaz.

Kendi atölyesini Şubat 1980'de Chambersburg'da açtı. Aile tarafında da bir Weber bağı vardır: eşi Gail'in babası, amcaları ve halası 1930'ların sonunda aynı Jersey City fabrikasında pipo yapmıştı. İşletme bu yönüyle kuruluş tarihinden daha eskiye uzanan bir birikime dayanır.

Malzeme ve biçim anlayışı

Atölye briyar ile çalışır ve kütükleri Yunanistan'dan getirtir. Boswell, briyarı doğrudan ithal eden bir isim hâline gelerek yalnızca kendi malzemesini güvenceye almakla kalmadı, Amerika'daki başka pipo yapımcılarının da tedarikçisi oldu; bu durum, küçük ölçekli Amerikan atölyeleri arasında sık rastlanmayan bir konum sayılır.

Biçim yelpazesi geniştir: ölçülü İngiliz–Fransız klasiklerinden İtalyan etkisi taşıyan iri gövdeli yorumlara kadar uzanır. Kalıba değil bloğa göre çalışan bu yaklaşım en açık biçimde freehand örneklerinde görülür; damarın yönü, önceden belirlenmiş bir şekil şablonundan önce gelir. Boswell pipoları estate pipo dolaşımında da sık görülen adlardandır.

Ölçü aralığı da geniş tutulur; atölyeden avuç içine sığan küçük pipoların yanı sıra alışılmadık ölçüde iri gövdeli örnekler de çıkmıştır. Bu üretimin genel eğilimi, vitrinlik parçadan çok düzenli kullanıma dayanacak pipo yapmaktır; sağlam duvar kalınlıkları ve süslemeden uzak yüzey işçiliği bu tercihin görünür yanı kabul edilir.

İki kuşak

Oğul Dan Boswell tezgâha okul çağında girdi ve lise sonrasında tam zamanlı çalışmaya başladı; baba oğul uzun yıllar yan yana üretti. Atölyedeki işbölümü aile içinde dağılmıştır: dükkânın düzeni ve görsel arşivi, sipariş kaydı, sevkiyat ve ikinci el pipoların takibi farklı aile bireylerince yürütülür.

Tezgâh, Amerikan el yapımı pipo sahnesinin yirminci yüzyılın son çeyreğinde çoğalan küçük atölyeler kuşağı içinde değerlendirilir. Sanat piposu tartışmasının kenarında durup dayanıklı gündelik pipoyu merkeze alması, bu kuşak içindeki yerini belirleyen özellik kabul edilir.

bottom of page