Whidbey Islander Pipes

Whidbey Islander Pipes, Amerika Birleşik Devletleri'nin kuzeybatısında, Washington eyaletine bağlı Whidbey Adası'ndaki Langley kasabasında yürütülmüş küçük ölçekli bir pipo yapım işinin adıdır. Pipolar, bir dükkânın arka tezgâhında tek tek elden çıkarıldığı için hiçbir zaman geniş bir dağıtım ağına girmemiş; marka, ancak koleksiyoncuların eline geçen sınırlı sayıdaki örnek üzerinden tanınmıştır.

Dükkân ve kurucusu

İşin merkezinde, Langley'de 1972'de açılan ve kayıtlara "Virginia Tobacco and Pipe Shoppe" adıyla geçen bir tütün ve pipo dükkânı vardı. Travers LaRue pipoları burada kendisi yontuyor, satışı da aynı yerden yapıyordu. Dükkânın faaliyeti 1983'te sona erdi. Ustanın ölüm yılı kaynaklarda birbirini tutmaz: pipo literatüründe 1983 verilirken yerel gazete kaydına dayanan aktarımlar 1982'yi gösterir.

Toplam üretim süresi böylece on yılı biraz aşar. Bu kısalık, markanın neden bu kadar seyrek görüldüğünü açıklar: piyasada dolaşan örneklerin sayısı, aynı dönemin fabrika markalarıyla kıyaslanamayacak kadar azdır. Bugün marka, ustanın adından çok, üretilen serinin adıyla anılır.

Pipolar ve damgalar

LaRue hem klasik kalıpları hem de kalıba bağlı kalmayan serbest biçimli (freehand) gövdeleri çalışırdı. Kendi elinden çıkan tek nüshaları, sap üzerine yerleştirilmiş gümüş bir nokta ve imzasıyla işaretlediği aktarılır.

Usta, damadı Charles "Chuck" Whitmore'a mesleği öğretmiş, Whitmore de zamanla kendi başına pipo yontar hâle gelmiştir. Dükkânın "Whidbey Islander" adıyla anılan elden kesme serisi ağırlıkla Whitmore'un işidir ve isteyen müşterinin adı gövdeye kazınarak sipariş edilebiliyordu. Restorasyon kayıtlarına konu olan örneklerde gövde üzerinde elle kazınmış "Whidbey / Hand Cut" yazısının, yanında da yapımcının baş harfleriyle üretim yılının yer aldığı aktarılır. Bilinen parçalar arasında plato yüzeyi korunmuş serbest biçimli gövdeler öne çıkar.

Kullanılan briyar için kaynaklarda Sardunya, Yunanistan ve İtalya çıkışlı, çok yaşlı olduğu söylenen bloklardan söz edilir. Bu tür yaş rakamları pipo tarihinde sık rastlanan bir tanıtım geleneğidir ve bağımsız olarak doğrulanamaz; konuya yüz yıllık briyar maddesinde ayrıca değinilmiştir. Örneklerde öne çıkan asıl nitelik, damar düzeninin gövde biçimiyle uyumlu okunacak şekilde seçilmiş olmasıdır.

Tütün harmanları ve bıraktığı iz

Dükkân yalnızca pipolarıyla değil, tezgâh arkasında kendi hazırladığı harmanlarla da anılırdı. Yerli ve ithal yaprakların birlikte kullanıldığı bu karışımların en bilineni "Brown Crock" adını taşır; reçetenin aile elinde kaldığı aktarılır.

Marka, kısa ömrü ve dar dağıtımı yüzünden Amerikan pipo tarihinin ana anlatısına girmemiştir. Buna karşılık Washington eyaletinde 1970'lerde görülen küçük ölçekli el yapımı atölye geleneğinin örneklerinden biri sayılır; bugün adı çoğunlukla restorasyon ve koleksiyon çevrelerinde geçer.