1976 Jumbo Dunhill'ler: 612 ve 622 Şekilleri
1976 Jumbo Dunhill'ler, Dunhill üretiminde tek bir yıla sıkışmış, 612 ve 622 şekil numaralarını taşıyan alışılmadık ölçüde büyük bükümlü (bent) pipolardır. Marka 1920'li ve 1930'lu yıllarda bunlardan çok daha iri "magnum" pipolar da yapmıştı; ne var ki o devler standart şekil çizelgesinin dışında kalıyordu. 1976 örneklerini ayrı bir başlık hâline getiren şey, kataloğun olağan numaralarıyla damgalanmış pipolar arasında bilinen en büyük ölçülere ulaşmalarıdır. Bu ölçülerin koleksiyon literatüründe belgelenmesi, büyük ölçüde koleksiyoncu John C. Loring'in 2001'de yayımlanan incelemesine dayanır.
Numaranın okunuşu
Dunhill 1975'te, her şekle ayrı bir numara veren eski düzeni bırakarak basamakları anlam taşıyan bir şekil numarası koduna geçti. Üç basamaklı bu ilk sürümde ilk basamak gövdenin grup boyunu (1'den 6'ya), ikinci basamak ağızlık biçimini (0 ve 1 konik, 2 basamaklı yani "saddle"), son basamak ise şeklin kendisini gösteriyordu; kod 1978'de dört ve beş basamaklı biçimine genişletildi. Buna göre 612 ile 622, aynı bükümlü gövdenin iki ağızlık türevidir. Düzenin bir yan sonucu, birbirinden hayli farklı gövdelerin tek numara altında toplanabilmesiydi. Bu yüzden 1976'nın iri örnekleri, aynı numarayı taşıyan olağan grup 6 pipolarından ancak ölçüleriyle ayırt edilebilir.
Ölçüler ve olası açıklama
Belgelenen örneklerde hazne yüksekliği yaklaşık 6,5 santimetreden başlayıp 7,5 santimetreye kadar çıkar; bitişler arasında hem kumlanmış Shell hem de cilalı Root bulunur. Üretimin neden tek bir yıla sıkıştığı belgeye bağlanabilmiş değildir; koleksiyon literatüründeki açıklama çıkarımdan ibarettir. Elde kesin olan iki olgu vardır: şekil numarası düzeni 1975'te değişmiş, 1976 nisanında da Charatan markasını elinde tutan Lane Limited şirketi Dunhill tarafından satın alınmıştır. İki şirketin atölyelerinin gözden geçirildiği bu dönemde, yıllar içinde biriktirilmiş iri funda kökü (briyar) bloklarının topluca işlenmiş olabileceği düşünülür. Aynı yılın genelinde bükümlü şekillerin sayıca çok olması da bu yoruma dayanak sayılır.
On yılın ikinci yarısı
1976 üretimi, markanın on yılın sonuna doğru izlediği daha geniş bir eğilimin parçası kabul edilir. Kayıtlara göre 1978'de, geniş oval sapıyla ilk bakışta tanınan canadian türevleri yine yalnızca o yıla özgü biçimde ortaya çıktı. Aynı yıl, serbest biçimli (freehand) anlayışa yaklaşan iri gövdeleri öne çıkaran Collector hattı başlatıldı; üretimine 1975'te son verildiği duyurulan büyük ölçekli ODA hattı da yeniden devreye alındı; ilk partiler geleneksel 800'lü şekil damgasını taşımıyordu. Buna karşılık 1978 sonundan 1980 başına uzanan dönemde, şekil numarası taşımayan, daire içine alınmış grup 6 damgalı ve Bruyere bitişli bir dizi pipo dağıtıldı. Koleksiyon literatüründe bu grup, gövde oranları ve ağızlık işçiliği zayıf bulunduğu için dönemin en tartışmalı üretimi olarak anılır ve döneme ait damgaların tek başına kalite göstergesi sayılamayacağına örnek gösterilir.