Tabako-bon (Japon Kullanım Tepsisi)

Tabako-bon, Japon evlerinde, dükkânlarında ve çay odalarında kiseru kullanımı için gereken ne varsa tek bir düzende toplayan tepsi, kutu ya da küçük çekmeceli sandıktır. Addaki bon "tepsi" anlamına gelir; ilk örneklerin yuvarlak ya da oval birer tepsi olmasını yansıtır. Sözlükler sözcüğün bilinen en eski kaydı olarak 1638 tarihli Taka Tsukuba adlı haikai derlemesini gösterir; buna göre gereç, tütünün adaya ulaşmasından yaklaşık yarım yüzyıl sonra adını almıştır. Biçim olarak buhur töreninde (kōdō) kullanılan kō-bon tepsisinden geliştiği kabul edilir.

Piponun dünya tarihi içinde Japonya'yı ayıran yön de buradadır: pipo tek başına değil, çevresindeki gereçlerle birlikte kurgulanmış bir takımın parçası sayılmıştır.

Takımın İki Zorunlu Parçası

Bir tepsiyi tabako-bon yapan iki kap vardır. Hi-ire (火入), pipoyu tutuşturacak küçük kor parçasının kül içine gömüldüğü, çoğunlukla seramikten yapılmış kaptır; sözlüklerde 1678 tarihli bir metinde geçtiği kayıtlıdır. Haifuki (灰吹) ise kullanımı biten haznenin kenarına hafifçe vurularak boşaltıldığı bambu borudur; dibine bir parmak su konması külün uçuşmasını önler. Adı 1674 tarihli bir derlemede görülür, togeppō adıyla da anılır. Buhur töreninde aynı işleri kōro ve taki-gara-ire görürdü.

Bu ikilinin yanında geleneksel olarak iki kiseru bulunur. Tütün, kapaklı sığ bir kutuda ya da tatōgami denen katlanmış kalın kâğıt zarfta durur; kullanılan kesim, kıl inceliğinde doğranmış kizami-tabako'dur ve tütün kesimleri maddesinde ele alınır. Hane takımı geniş tutmak isterse kor parçasını taşıyan madenî maşa, hazneyi açan ince çubuk ve sıkıca bükülmüş kâğıt fitiller (koyori) de eklenirdi.