Japon Kişisel Kullanım Takımı (Ensemble)

Japon kişisel kullanım takımı, Edo döneminden 19. yüzyılın sonuna kadar pipoyu ve tütünü ev dışına çıkarmaya yarayan parçalar bütünüdür. Kimono ve benzeri geleneksel giysilerde cep bulunmadığından küçük eşyalar ya kolun içine ya da bele sarılan kuşağa (obi) sıkıştırılır, çoğu zaman da bu kuşaktan sarkıtılırdı; son yolla taşınan eşyaların genel adı sagemono'dur. Kullanım takımı, mühür ve ilaç taşımaya yarayan bölmeli kutunun (inrō) yanında sagemono ailesinin en yaygın örneklerinden biridir ve piponun dünya tarihi içinde Batı'daki kese-tabaka ikilisinin Japon karşılığını oluşturur.

Takımın Parçaları

Bir takım tipik olarak şu parçalardan kurulurdu:

• Kiseru-zutsu: kiseru için kılıf; bambu, ağaç, boynuz, maden ya da lake işi olabilirdi.
• Tabako-ire: deri veya kumaştan yumuşak tütün kesesi. Erken örneklerde kese, çevresine dolanan bir iple kapatılırdı; 19. yüzyıldan başlayarak kapağa madenî toka (kanagu ya da kanamono) takıldı.
• Tonkotsu: kesenin yerine geçen sert gövdeli tütün kabı. 19. yüzyılın ortasından sonra yaygınlaştığı belirtilir.
• Himo: parçaları birbirine bağlayan ip çifti.
• Ojime: ipin geçtiği tek delikli küçük boncuk. İpleri sıkıştırarak tütün kabının ağzının açılmasını önlerdi; kapağı tokalı keselerde bu göreve gerek kalmadığından ojime süs unsuruna dönüştü, kimi takımlarda hiç kullanılmadı.
• Netsuke: ipin ucundaki askı düğmesi. Kuşağın üstünde kalarak takımın aşağı kaymasını önlerdi.

Kesede taşınan tütün, kıl inceliğinde doğranmış kizami-tabako'ydu; bu kesim biçimi tütün kesimleri maddesinde ele alınır.