Pres Tütünler ve Flake Piposu Kavramı

Pres tütünler, yaprakların uzun süre basınç altında tutulup kalıplanmasıyla elde edilen biçimlerin ortak adıdır. Flake (dilim), plug (topak), navy cut, rope (halat) ve coin bu ailenin üyeleridir; biçimlerin ayrıntılı dökümü tütün kesimleri maddesinde bulunur. Gevşek şerit kesimlerden iki noktada ayrılırlar: bünyelerinde daha çok nem taşır, belirgin biçimde yavaş yanarlar. Bu iki özellik zamanla "hangi pipo?" sorusunu doğurmuş, camiada flake piposu diye anılan bir tarif ortaya çıkmıştır.

Presin Tütüne Yaptığı

Presleme yalnızca kalıp vermek için yapılmaz. Sıkışan yığında hava boşlukları kapanır ve sınırlı bir fermantasyon başlar. Sonuç kimyasaldır: uzun presten çıkan bir harmanda yaprakların aromaları birbirine geçer, cinsler tek tek ayırt edilebilir olmaktan uzaklaşır.

Bu ilkenin en uç örneği Perique tütünüdür. Kayıtlara göre 1824'te Louisiana'da Pierre Chenet'nin geliştirdiği yöntemde yapraklar hickory viski fıçılarına doldurulup basınç altında bırakılır; ayda bir basınç boşaltılır, tütün elle havalandırılıp yeniden bastırılır ve olgunlaşma bir yıl sürer.

Pres tütünün denizcilikten gelen bir kolu da vardır. Anlatıldığına göre navy cut adı, gemicilerin yaprakları sicimle sıkıca sarıp sıkıştırması ve gerektikçe uçtan bir dilim kesmesi âdetinden doğmuştur; John Player & Sons 1883'te bu adı ticari marka olarak kullanmaya başlamıştır. İngiltere'de Kendal ise pres tütün geleneğinin merkezi sayılır: kasabada enfiye üretimi 1792'ye uzanır ve Samuel Gawith & Co.'nun 1750'lerde yapılmış bir makineyi hâlâ çalıştırdığı belirtilir.