Grondstoffen Voor Pijpen

Hoe pijpenmaker Trever Talbert bij het boren van een briarkop de draaibank verkiest boven de kolomboormachine, de volgorde van de gaten die hij aanhoudt, en de in Saint-Claude gemaakte boorbank in zijn atelier.

Hout gewonnen uit de wortelknol van de mediterrane boomheide, met een buitengewone hittebestendigheid. Sinds de 19e eeuw het standaardmateriaal voor de pijpenmakerij.

Hoe briarblokken in de Dr. Grabow-fabriek in Sparta worden gesorteerd op basis van defect- en adercriteria, en welke klasse naar welke modellijn en welke afwerking wordt geleid.

Voorgestelde termen om uit briar gesneden kalebasvormige pijpen te classificeren: bovenketel, verzonken kom, klok en rechte romp. Het criterium is op welke hoogte de ketel op de romp is geplaatst bij de kalebas-meerschuim pijp.

Het droog- en zuiveringsproces dat de knol van het funda- of briarhout doorloopt vanaf het moment dat hij uit de grond komt tot hij een blok is dat klaar is om bewerkt te worden; luchtdroging, ovendroging en oliehardening als methoden.

Drie oude kopmaterialen die in de schaduw blijven van briar en meerschuim: het rode pijpsteen catliniet van de Noord-Amerikaanse vlakten, de zwarte argilliet van de noordelijke Pacifische kust en terracotta, dat van Meso-Amerika tot de Ottomaanse çubuk-pijp reikt.