Tornada Biçimlendirme (Shaping on a Lathe)
Tornada biçimlendirme, kabaca kesilmiş briyar bloğun ahşap tornaya bağlanarak dönme ekseni etrafında simetrik bir gövdeye dönüştürülmesi işlemidir. Pipo yapımında torna, yalnızca delik açmaya değil, hazne dışının ve sapın yuvarlak yüzeylerinin oluşturulmasına da yarar. Yuvarlak kesitli klasik biçimlerin, özellikle billiard ailesinin, standart oranlarını tutturmanın en doğrudan yolu sayılır. İşlem, seri üretim atölyelerinde olduğu kadar tek tek pipo yapan ustaların tezgâhlarında da temel bir aşamadır; aradaki fark çoğunlukla tornanın nerede bırakılıp el işçiliğinin nerede devraldığındadır.
Dengesiz bir parçayla çalışmak
Tornada biçimlendirmenin bütün teknik güçlüğü tek bir olgudan doğar: briyar bloğu doğal biçimiyle düzensizdir ve tezgâha bağlandığında ağırlık merkezi dönme ekseniyle hemen hiçbir zaman çakışmaz. Ortaya çıkan salınım, yüzeyde dalgalanma bırakmakla kalmaz, bağlantı noktasını da sürekli zorlar. Uygulamadaki çözümler bu tek sorunun etrafında toplanır.
Bunların ilki kütledir. Gövdesi ağır bir ahşap torna salınımı soğurur; hafif tezgâh ise aynı parçada titreşimi büyütür. İkincisi bağlantının güvenilirliğidir: aynanın (chuck) çenelerine, bloğun üzerinde bırakılan mümkün olduğunca geniş çaplı bir tutuş göbeği verilir, çünkü temas yüzeyi arttıkça parçanın kavramadan kurtulma ihtimali düşer. Üçüncüsü ise kalemin durumudur; körelmiş bir ağız lifi kesmek yerine koparır ve düzeltilmesi zımpara aşamasına kalan izler bırakır.
Devir ve kesme sırası
Devir seçimi de aynı dengesizlik meselesine bağlıdır. Yerleşik uygulama, parça henüz kaba ve salınımlıyken düşük devirde çalışmak, biçim yuvarlaklaşıp kütle ekseni etrafında dengelendikçe deviri kademeli yükseltmektir; daha yüksek devir, uygun koşullar sağlandığında daha temiz bir kesme yüzeyi verir. Belirli bir üst sınır rakamı pipo yapımına özgü ölçülmüş bir değer değildir ve tezgâha, blok boyutuna ve aynaya göre değişir. Kalem her durumda dayama demirine sağlam basmalı, kesme noktası eksene yakın tutulmalıdır.
Sıra bakımından atölyeler ikiye ayrılır. Kimi ustalar önce delikleri açıp bloğu bu eksene göre biçimlendirir; kimi de önce biçim, sonra delme yolunu izler. Her iki durumda da tornaya bağlı parça, aynı bağlantı bozulmadan tornada delme ve zıvana tornalama işlemlerine geçirilebilirse eksen kaçıklığı en aza iner.
Tornanın sınırı
Tezgâhın verebileceği şey, tanımı gereği, dönme ekseni etrafında simetrik bir yüzeydir. Bu da tornayı belirli bir biçim ailesiyle sınırlar: kesiti daire olan hazneler, düz ve konik saplar, bilezik yuvaları. Torna yalnızca dönel yüzeyler üretir. Damarın en görkemli göründüğü noktayı arayan serbest biçimli çalışmalarda, düzleştirilmiş yanaklarda veya asimetrik hazne ağızlarında tezgâh belli bir yere kadar götürür; gerisi bantlı zımpara, eğe ve el işçiliğidir. Bu nedenle deneyimli yapımcılar tornayı, briyar bloğun içindeki biçme payını hızla azaltan bir kaba işlem tezgâhı olarak değerlendirir, bitirme kararlarını ise tezgâhtan indirdikten sonra verir.
